RYM SIĘ NIESIE PO POLU PO LESIE. „Wedle młyna” [POSŁUCHAJ]

Ryszard Biskup przygląda się twórczości ludowej. Stara się odkryć co też muza podpowiada ludowym twórcom. Dzisiaj pod lupą redaktora „Wedle młyna”, którą wykonuje ZŚ Echo Łysicy – Bieliny.

Czytaj również

Czy auta osobowe w Kielcach pojadą buspasami?

2026-01-27

Szpital w Pińczowie szuka dyrektora

2026-01-27

Nie od wczoraj wiadomo, że jak się czegoś bardzo pragnie, to się to co się w głowie urodziło, zostanie kiedyś tam spełnione. Wszystko na bożym świecie jest tak poukładane, posegregowane, że najlepiej mają ludzie cierpliwi. Znaczy – tacy, którym się nigdzie nie spieszy, którzy przyczają się za węgłem chałupy i czekają. Nie – na nie wiadomo na co, tylko na to co sobie tam kiedyś wymyślili, na coś czego bardzo pragną, oczekują, chcą.

To trochę tak jak na rybach – siedzisz człowieku na brzegu z wędką, spławik na żyłce lekko drży i długo, długo nic. Aż wreszcie skusi się schowana pod wodą złota rybka, dziabnie pyskiem zaczepionego na haczyku robaka i już. Masz chłopie swoją nagrodę, masz to, co cię kręci, czego potrzebujesz, czego tam chcesz, co na ciebie czeka. Życie to też takie łowisko i te same zasady obowiązują zawsze. Pośpiech – owszem – jest potrzebny jak najbardziej, ale przecie nie zawsze, nie wszędzie i nie przy każdej okazji. Kto wykazuje złotą cierpliwość ten swoją nagrodę wreszcie od losu dostanie i będzie miał powody do zrozumiałej satysfakcji. Bo jak mawiają ludzie mądrzy i przez życie nauczeni ten, komu się spieszy wcale nie jest najlepszy. I nie dostaje największej i najlepszej pajdy, tylko to co akurat jest pod ręką. Sucharem się musi zadowolić, tak bywa, niestety.

Chłopina, któremu przypadła do gustu dziewczyna od sąsiada nogami przebiera, kręci się niczym wrzucona w nurt potoku gałąź a tu nic. Null, nici, dratwa, powróz tylko. Do ślubu dalej niż spod lasu do kościoła. Traci biedak czas, pieniądze, siwieje ze zmartwienia, a nowej gospodyni w chałupie jak nie było, tak nie ma. Co w takiej sytuacji zrobić? Jak zły los odmienić? Jak wreszcie na siebie uwagę zwrócić? Pytania można mnożyć do rana, ale to bez sensu, wiadomo i pewne jak amen w pacierzu! Nie ma się co spieszyć, trzeba cierpliwie czekać. Czekać, czekać i jeszcze raz – poczekać. Wtedy życzenie, marzenie się wreszcie spełni… . Kiedyś tam, nie dzisiaj, ale – można się założyć o wszystkie pieniądze świata – jutro.