M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
W poniedziałek (14 kwietnia) po południu zmarł biskup pomocniczy diecezji radomskiej Piotr Turzyński. Zmarł po długiej chorobie nowotworowej. Miał 61 lat, w tym 37 lat w kapłaństwie.
Biskup radomski Marek Solarczyk skierował do wiernych komunikat o śmierci bp. Piotra Turzyńskiego:
Drodzy Diecezjanie,
Czcigodni Księża, Osoby Życia Konsekrowanego
Dziś, w godzinach popołudniowych, opatrzony sakramentami świętymi, po doświadczeniu trudu choroby, odszedł do Domu Ojca Ksiądz Biskup Piotr Wojciech TURZYŃSKI, Biskup Pomocniczy Diecezji Radomskiej.
Biskup Piotr w swoim zawołaniu biskupim umieścił słowa: „Ecclesia Mater – Mater Ecclesiae” („Kościół Matka – Matka Kościoła”). Maryi, Matce Kościoła, Matce Miłosierdzia zawierzajmy w naszych modlitwach śp. Księdza Biskupa Piotra wypraszając dla niego łaskę oglądania Boga twarzą w twarz.
† Marek Solarczyk
Biskup Radomski
Bp Piotr Wojciech Turzyński pochodził z Radomia. Urodził się 28 września 1964 r. jako syn Juliana i Heleny z domu Rzadkowskiej. W Radomiu również kształtowało się jego powołanie; najpierw w parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus, następnie w parafii Matki Bożej Miłosierdzia oraz przy kościele pw. św. Królowej Jadwigi. Od najmłodszych lat był ministrantem i pogłębiał swoją wiarę w Ruchu Światło-Życie.
Był absolwentem IV Liceum Ogólnokształcącego im. dra Tytusa Chałubińskiego w Radomiu. Do kapłaństwa przygotował się w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu. Święcenia otrzymał 28 maja 1988 roku w ówczesnej konkatedrze radomskiej pw. Opieki NMP z rąk bp. Edwarda Materskiego.
Studia w seminarium zwieńczył tytułem magistra teologii obronionym na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Praca magisterska napisana pod kierunkiem ks. prof. Stanisława Kowalczyka nosiła tytuł: „Elementy antropologii filozoficznej ks. Józefa Tischnera”.
Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz w parafii Matki Odkupiciela w Ostrowcu Świętokrzyskim. Był bardzo zaangażowany w formację Ruchu Światło-Życie; niemal każdego roku prowadził wakacyjne rekolekcje dla młodzieży, a ostatnich latach – również jako biskup – prowadził rekolekcje Domowego Kościoła organizowane w Wilnie.
W 1989 r. rozpoczął studia patrystyczne w Instytucie Patrystycznym Augustinianum w Rzymie; tu uzyskał licencjat z teologii i nauk patrystycznych. W 1992 r. rozpoczął studia doktoranckie na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W czasie kursu doktoranckiego uczestniczył w wykładach w Papieskim Instytucie Orientalnym, prowadził poszukiwania naukowe w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz uczestniczył w kursie języka francuskiego w Institut Catholique w Paryżu.
Pracę doktorską pt. „Il Cantico nuovo nella teologia di sant’Agostino. Specialmente nelle Enarrationes in Psalmos” („Canticum novum w teologii świętego Augustyna. Studium nad Komentarzem do Psalmów”) napisał pod kierunkiem o. prof. Gilles Pelland’a i obronił ją w 1995 r. na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, uzyskując tytuł doktora teologii.
Po powrocie do Polski został ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu. Funkcję tę pełnił do 2006 roku, kiedy to został wicerektorem tejże uczelni. W radomskim seminarium był również wykładowcą patrologii, wstępu do teologii i teologii duchowości. W 2013 został mianowany adiunktem na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
W czerwcu 2014 r. na podstawie dorobku naukowego i książki pod tytułem „Piękno w teologii św. Augustyna. Próba systematyzacji augustyńskiej estetyki teologicznej” oraz kolokwium habilitacyjnego na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie uzyskał tytuł naukowy doktora habilitowanego.
17 stycznia 2015 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym diecezji radomskiej ze stolicą tytularną Usula. Święcenia biskupie otrzymał 28 lutego 2015 r. w katedrze pw. Opieki Najświętszej Maryi Panny w Radomiu.Dewizą biskupią były słowa: „Ecclesia Mater – Mater Ecclesiae” (Kościół Matka – Matka Kościoła).
Jako biskup pomocniczy diecezji radomskiej pełnił funkcje wikariusza generalnego i był wykładowcą radomskim seminarium.
W strukturach Konferencji Episkopatu Polski pełnił funkcje delegata ds. Duszpasterstwa Nauczycieli (od 2015) oraz delegata ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej (od 2022). W roku 2018 wszedł w skład Rady Stałej; był też członkiem: Rady ds. Społecznych, Komisji Nauki Wiary, Komisji Duchowieństwa, a w 2024 został powołany do Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i KEP.
Przez lata prowadził seminaryjny teatr klerycki. Był dyrektorem Rady ds. Stałej Formacji Kapłanów Diecezji Radomskiej, dyrektorem Rady ds. Życia Konsekrowanego i spowiednikiem sióstr Klarysek w Skaryszewie.
Bp Piotr Turzyński był współtwórcą spotkań dla młodzieży Radomia i okolic nazywanych „Kuźnią Młodych”. Organizował Apele Młodych i Diecezjalne Dni Młodzieży. Udzielał się również w mediach diecezjalnych, szczególnie w Radiu AVE a później w Radiu Plus Radom, gdzie prowadził wiele audycji o charakterze ewangelizacyjnym. W latach 1995-97 była to audycja „Świat patrologii”, a w Roku Wiary „Ucho igielne” – cotygodniowy cykl, którego przedmiotem była wiara poetów. Potem prowadził felietony pod tytułem „Sól ziemi” z mocnym akcentem na nauczanie św. Jana Pawła II.
Innym miejscem działalności i pasji ks. Piotra była dziedzina kultury. Był on współzałożycielem Stowarzyszenia „Młyńska. Verum, Bonum, Pulchrum”, które ma za zadanie promocję kultury chrześcijańskiej, na co składa się także współorganizowanie diecezjalnego Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej.
Bp Piotr Turzyński był miłośnikiem Fiodora Dostojewskiego oraz J. R. R. Tolkiena i literatury fantasy. Lubił teatr i film, muzykę irlandzką i poezję śpiewaną. Grał na gitarze, kochał góry oraz jeździł na nartach i grał w siatkówkę.
Ostatnią z jego inicjatyw, jako duszpasterza nauczycieli i wychowawców, była Narodowa Pielgrzymka Nauczycieli i Pracowników Oświaty do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Ravensbrück w marcu 2025 r. Jednak z powodu choroby nie mógł w niej uczestniczyć.
/na podst. diecezja.radom.pl/
