M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Na wzniesieniu postawili budynek, który miał wszystkim przypominać, że to oni panują nad miastem. Życie zaplanowało jednak dla tego miejsca całkowicie inne przeznaczenie.
Niewiele osób pamięta, że w czasie zaborów na naszym terenie Rosjanie ustanowili wiele garnizonów wojskowych. Stacjonujące w nich wojska miały strzec ustanowionego przez carów porządku. W miastach budowano też cerkwie. Także one miały uświadamiać wszystkim, kto panuje na zajętym terenie.
Jednym z rosyjskich oddziałów był 14-ty Jamburski Pułk Ułanów im. księżnej Marii Aleksandrowny. Trzy szwadrony pułku stacjonowały pod Kielcami, a kolejne trzy w Pińczowie. Tam też umieszczono dowództwo i zaplecze techniczne wojska, na potrzeby którego zajęto pomieszczenia byłego klasztoru.
Główne koszary mieściły się przy dzisiejszej ulicy 3-go Maja. W miejscu, gdzie teraz znajdują się budynki zakładu karnego. Zaborca na pobliskiej górce postawił też cerkiew świętego Jerzego Zwycięzcy. Koszary i widoczny z daleka budynek cerkwi miały być świadectwem władzy carów.
Historia potoczyła się jednak zupełnie inaczej, niż planował zaborca. Jeszcze przed wybuchem pierwszej wojny światowej oddziały carskie wyniosły się z Pińczowa. Cerkiew stała jeszcze kilka lat, ale w okresie międzywojennym została rozebrana i pozostały po niej tylko stare zdjęcia.
A co z koszarami? Kiedy Polska odzyskała niepodległość znowu można było tam usłyszeć rżenie koni. To właśnie w pińczowskich koszarach powstał jeden ze słynnych polskich pułków ułanów!.
O historii pińczowskich koszar opowiadamy w kolejnym odcinku słuchowiska pt.: Wyprawa w nieznane.
