M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Wirtualną Hutę Stąporków tworzy Mateusz Zawada, regionalista i autor projektu Miasto Stąporków – nasza historia. Rekonstruuje zakład w programie graficznym do projektowania 3D. Opiera się na historycznych zdjęciach Stąporkowa.
Mateusz Zawada mówi, że mieszkańcy nie mają świadomości jak potężna była huta 100 lat temu. Kompleks tworzyło kilkanaście budynków, z których zachowało się tylko trzy.
– Projekt cyfrowej Huty Stąporków jest gotowy w 75 procentach. Zależy mi, żeby ten model był rzetelny i odzwierciedlał fakty, a nie moje wyobrażenie o tym zakładzie. Dlatego ciągle poszukuję fotografii pokazujących budynki huty – mówi.
Projekt będzie prezentowany w formie filmu video, jako wirtualny spacer. Autor chciałby też zaprosić mieszkańców do rzeczywistego spaceru po terenie dawnego kompleksu budynków huty. Obecnie w tym miejscu działa Zakład Urządzeń Kotłowych.
-Wszystkie zakłady zlokalizowane były nad rzeką. To ona dawała energię, która zasilała całą maszynerię: urządzenia do odlewania, do wypalania w piecach – wyjaśnia.
Huta Stąporków powstała w 1738 roku, kiedy kanclerz Jan Małachowski wybudował wielki piec do wytopu żelaza, sprowadzając do zarządzania mistrza z Saksonii. Huta stała się centrum przemysłowym, obejmującym wielki piec, fryszerki oraz inne zakłady nad rzeką Czarną Konecką.
W XIX wieku huta była rozbudowywana i modernizowana, m.in. dzięki hrabiemu Tarnowskiemu, który w 1879 roku wybudował drugi wielki piec, wprowadził maszynę parową i bocznicę kolejową. Dzięki temu zakład rozrósł się i zatrudniał 800 pracowników, produkując m.in. grzejniki centralnego ogrzewania oraz rury wodociągowe i kanalizacyjne, które trafiały m.in. do Rosji, w tym na Syberię.
Huta Stąporków została zamknięta tuż przed wojną w 1938 roku.
