M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Co roku 21 stycznia obchodzimy Dzień Wiewiórki. Co zdecydowało o dedykowaniu tym rudym zwierzątkom, będących w Polsce pod częściową ochroną, kartki w kalendarzu?
Wiewiórki żyjące w Polsce to niewielkie gryzonie o rudym umaszczeniu, długim puszystym ogonem i pędzelkach na uszach. Zna je każdy. Są naturalnymi ogrodnikami i mają kluczowe znaczenie dla lasów i parków. Zakopując orzechy i nasiona drzew, najczęściej dębów i buków, i zapominając o części skrytek, wiewiórki nieświadomie sadzą nowe drzewa, przyczyniając się do odnawiania lasów. Zapomniane orzeszki drzew, zwłaszcza leszczyn, dębów i buków są ich smakołykiem, co wspiera odnowę lasu i biologiczną różnorodność.
Wiewiórki są też ważnym ogniwem w łańcuchu pokarmowym dla drapieżników, na przykład lisów i kun. Można spotkać je w parkach, ale ich miejscem bytowania są też lasy liściaste i mieszane, a nawet ogrody, gdzie chętnie korzystają z karmy w karmnikach dla ptaków. Potrafią być niezwykle komunikatywne i są inteligentne. Lubią orzeszki i nasiona, owoce, a nawet grzyby. Potrafią też zjadać owady i jaja. Warto pomyśleć i nich w zimie, kiedy nie pogardzą żadnym jedzeniem, bo o tej porze roku ich zapasy są już mocno uszczuplone, a do wiosny jeszcze daleko.
W naszej kulturze symbolizują zaradność, pracowitość i planowanie.
