M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Nie żyje Andrzej Rozpłochowski, legendarny działacz Solidarności, sygnatariusz Porozumienia Katowickiego – jednego z Porozumień Sierpniowych 1980 r. Miał 71 lat. Informację o jego śmierci przekazali w poniedziałek wieczorem w mediach społecznościowych jego znajomi, a także m.in. portal niezależna.pl.
Kilka tygodni temu Andrzej Rozpłochowski, po zakażaniu koronawirusem, w ciężkim stanie trafił do pełniącego funkcję placówki covidowej Szpitala MSWiA w Katowicach.
Andrzej Rozpłochowski, wyróżniony kilka miesięcy temu tytułem Człowieka Roku 2020 „Tygodnika Solidarność”, urodził się 7 września 1950 w Gdańsku-Oliwie. Ukończył Zasadniczą Szkołę Samochodową w Inowrocławiu.
W latach 1970-77, po odbyciu zasadniczej służby wojskowej pracował w PKP w Inowrocławiu, a w latach 1977-1983 Huty Katowice w Dąbrowie Górniczej. W 1980 r. uczestniczył tam w strajku, a potem został przewodniczącym komitetu strajkowego. 11 września 1980 r. podpisał w imieniu protestujących ze stroną rządową Porozumienie Katowickie. To właśnie w Dąbrowie Górniczej wynegocjowano postulat, że Porozumienia Gdańskie obowiązują na terenie całego kraju. Porozumienie Katowickie umożliwiło także tworzenie w Polsce niezależnego i scalonego ruchu związkowego.
Po wprowadzeniu stanu wojennego Rozpłochowski był internowany w Ośrodku Odosobnienia w Katowicach, następnie w Zabrzu-Zaborzu, Grodkowie i Uhercach. Został oskarżony o „próbę obalenia siłą ustroju PRL”, był przetrzymywany bez wyroku w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów, zwolniony na mocy amnestii w lipcu 1984 r.
Od 1988 r. przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych, angażował się w działalność organizacji polonijnych. W 2010 r. wrócił do Polski. Angażował się m.in. w upamiętnianie historii „Solidarności”, często zabierał głos w debacie publicznej. Jest autorem wspomnień pt. „Postawią Ci szubienicę…” (2011).
Jak przypomina „Encyklopedia Solidarności”, w 1990 r. Andrzej Rozpłochowski został odznaczony – przez rząd RP na Uchodźstwie – srebrnym Krzyżem Zasługi, w późniejszych latach także m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Wolności i Solidarności.
