M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Nie żyje Andrzej Żuławski. Reżyser, scenarzysta, pisarz zmarł w nocy w wieku 75 lat. Chorował na nowotwór.
Andrzej Żuławski to jeden z najbardziej znanych polskich reżyserów, twórca „Opętania”, „Szamanki” i nagrodzonego w 2015 r. na Festiwalu Filmowym w Locarno „Kosmosu”.
Syn Andrzeja Żuławskiego, Xawery Żuławski (także reżyser i scenarzysta) napisał we wtorek w nocy na Facebooku, że jego ojciec „znajduje się w ostatniej fazie choroby nowotworowej, jest w szpitalu na intensywnej terapii, stan zaawansowania choroby nie pozostawia złudzeń”.
„Jest mi bardzo ciężko pisać te słowa, ale to ważne szczególnie teraz, kiedy jego ostatni film zaczyna +żyć+ własnym życiem … Pomyślcie o nim. Kosmos” – napisał Xawery Żuławski.
„Kosmos” to ostatni film Andrzeja Żuławskiego. Ekranizacja powieści Witolda Gombrowicza była pierwszym filmem polskiego reżysera po blisko 15 latach. W sierpniu 2015 r. Żuławski otrzymał za „Kosmos” nagrodę dla najlepszego reżysera na 68. Festiwalu Filmowym w Locarno.
Żuławski – uważany za reżysera kontrowersyjnego, lubiącego szokować widza – sam o sobie mówił w wywiadach: „Jestem osobnikiem krnąbrnym”. „Robię filmy o tym, co mnie torturuje, a kobiety służą mi za medium” – to inna z jego wypowiedzi.
Reżyser, scenarzysta i pisarz Andrzej Żuławski urodził się 22 listopada 1940 r. we Lwowie. Szkołę średnią skończył we Francji. Studiował na wydziale reżyserii wyższej szkoły filmowej IDHEC w Paryżu (Institut des Hautes Etudes Cinematographiques, ukończył ją w 1965 r.). Ojciec przyszłego filmowca, pisarz i dyplomata Mirosław Żuławski, w latach 1956-1965 pracował w Paryżu, reprezentując Polskę w UNESCO.
Na początku swojej filmowej kariery Andrzej Żuławski był asystentem i drugim reżyserem u Andrzeja Wajdy – na planach jego filmów „Samson” (1961), „Miłość dwudziestolatków” (1962) i „Popioły” (1965).
Pierwszym głośnym filmem Żuławskiego była „Trzecia część nocy” z 1971 r., w którym role zagrali Małgorzata Braunek i Leszek Teleszyński, a autorem zdjęć był Witold Sobociński. W „Trzeciej części nocy”, z akcją osadzoną w czasie II wojny światowej, tematyka okupacyjna jest tłem dla rozważań o uniwersalnych problemach: miłości, wierności, odwadze i śmierci.
W 1972 r. Żuławski zrealizował film grozy „Diabeł”, który cenzura zatrzymała na 16 lat (premiera odbyła się dopiero w 1988 r.)., a następny film, „Najważniejsze to kochać” (1975), nakręcił poza Polską; była to wspólna produkcja RFN, Francji i Włoch, wystąpili w niej Romy Schneider i Klaus Kinski.
W „Opętaniu” z 1981 r. – dramacie psychologicznym z cechami horroru, uważanym przez wielu krytyków za najlepszy film Żuławskiego – główne role zagrali Isabelle Adjani i Sam Neill. Adjani otrzymała za tę kreację Nagrodę Jury w Cannes dla najlepszej aktorki.
Kolejnymi filmami Żuławskiego były „Kobieta publiczna” (1984, Francja) i „Narwana miłość” (1985, Francja). „Narwana miłość” to swobodna adaptacja powieści Fiodora Dostojewskiego „Idiota”, w jednej z ról w tym filmie wystąpiła Sophie Marceau.
Marceau – nazywana przez Żuławskiego Zośką, młodsza od reżysera o 26 lat – była przez 17 lat, do 2001 r., jego życiową partnerką. W 1995 r. urodziła Żuławskiemu syna, Vincenta. Matką starszego syna Żuławskiego – Xawerego (ur. 1971), reżysera filmowego, twórcy m.in. „Wojny polsko-ruskiej” – była aktorka Małgorzata Braunek.
W 1989 r. odbyła się polska premiera filmu fantastycznego „Na srebrnym globie”, o grupie badaczy kosmosu, którzy opuszczają Ziemię w poszukiwaniu wolności i szczęścia, lądują na nieznanej planecie i rozpoczynają budowę nowej cywilizacji. Żuławski pracował nad nim przez 12 lat (produkcję filmu blokowały władze PRL). Scenariusz oparł na powieści swojego stryjecznego dziadka, pisarza Jerzego Żuławskiego.
Żuławski ma też w dorobku filmy: „Borys Godunow” (1989, Francja/Jugosławia/Hiszpania), „Moje noce są piękniejsze niż twoje dni” (1989, Francja), „Błękitna nuta” (1990, Francja), „Szamanka” (1996, Polska/Francja, z Iwoną Petry w roli kobiety, która zabija swojego kochanka), „Wierność” (2000, Francja).
W 2002 r. pojawił się jako aktor w serialu telewizyjnym „Niebezpieczne związki”, wspólnej produkcji Wielkiej Brytanii, Francji i Kanady, zrealizowanej według powieści Choderlos de Laclos. Wcielił się w postać Antoine’a Gercourta. Główne role w tym serialu grali: Catherine Deneuve, Rupert Everett, Nastassja Kinski i Leelee Sobieski.
W 2002 r. został uhonorowany francuskim Orderem Legii Honorowej.
W 2010 r. wiele kontrowersji wzbudziła książka Andrzeja Żuławskiego pt. „Nocnik”, z powodu której aktorka Weronika Rosati wytoczyła reżyserowi proces o ochronę dóbr osobistych. W 2015 r. Rosati wygrała ten proces.
