RYM SIĘ NIESIE PO POLU PO LESIE. „Po zielonym stawie” [POSŁUCHAJ]

Ryszard Biskup przygląda się twórczości ludowej. Stara się odkryć co też muza podpowiada ludowym twórcom. Dzisiaj pod lupą redaktora „Po zielonym stawie”, którą wykonuje kapela spółdzielni Tkactwo Świętokrzyskie Bodzentyn.

Czytaj również

Miasto ogłosiło konkurs na przebudowę dawnej synagogi

2026-01-29

ROZMOWA DNIA. Piątek, godz. 8:30. Łukasz Maciejczyk, właściciel Korony Kielce i przewodniczący Rady Nadzorczej spółki Korona S.A.

2026-01-29

No i klops z kapustą! Wszystko było jak należy: ułożone, przygotowane, zorganizowane, sama radość i śmiech. Było, a nie jest! Co z tego, że wielebny ogłosił z ambony zapowiedzi, co z tego, że wieprzek ubity, siwucha kupiona, goście sproszeni i zmówiona na granie porządna kapela. Taka co lepiej jak Zenek Martyniuk w radiu śpiewa i gra. Nasza, świętokrzyska, co wali nutami od ucha od ucha. Izba wyszorowana, namiot pod którym goście przy nakrytym prześcieradle stole z heblowanych desek mieli zasiąść i się radować też na zapolu stoi, jak zamek w mieście. Wesela nie będzie, bo ludzie nie pozwolili. Diabeł zamieszał chochlą w kotle i masz babo placek!

Co komu do tego, że jedni chcą, ale drudzy tupią trzewikami, że jednak nie, gdzie tam, na co, po co. A niby z jakiego powodu, przyczyny i powodu. Co komu do tego, że chcemy się żenić? Niby nic, ale – jak się powiedziało i jak ma być – wesela nie będzie. Kropka. Jednak nie tak do końca, spokojna głowa! Co tam opór obcych, sprzeciw i zakaz. Ja się chce i życie przypili, to nie ma przeproś. Jak ci się partia do żeniaczki trafi, to się na nic nie oglądaj. Przymknij oka na wszystko i idź chłopie na stracenie, na nową – diabli wiedzą, może i ciernistą – ścieżkę co cię przez życie poprowadzi w niewiadomym kierunku. W końcu ożenisz się z jedną, tą jedyną, swoją, własną, najlepszą jak długa wioska kobitą.

Co się będziesz oglądać za siebie, jak cały świat przed tobą otwiera szeroko wrota. Ludziom się coś nie spodobało? Z ludźmi się będziesz się stułą wiązał czy z tą jedną, jedyną? Swój rozum masz, toś powinien wiedzieć, że na radach obcych to się wychodzi na manowce. A z własną żoną, pod pierzyną, życie jak w Madrycie. Nie ma się co chwiać, rozmyślać, tylko pod ramię, noga w nogę po rozesłanym elegancko dywanie prosto pod ołtarz pomaszerować. Nie ma wyjścia, bo tak już jest ten świat od zawsze urządzony i umeblowany.