RYM SIĘ NIESIE PO POLU PO LESIE. „Walczyk o babce” [POSŁUCHAJ] - Radio Kielce

Ryszard Biskup przygląda się twórczości ludowej. Stara się odkryć co też muza podpowiada ludowym twórcom. Dzisiaj pod lupą redaktora „Walczyk o babce”, którą wykonuje kapela Stefana Wyczyńskiego z Lubczy.

Czytaj również

Rocznica z ważnym przesłaniem: „Nie bądźcie obojętni!”

2026-01-27

Polski smok może stanowić narzędzie do zwalczania dronów

2026-01-27

Stefek Wyczyński tym razem śpiewa na popularną melodyjkę biesiadną o dziewczynie, co to poszła do lasu. Po co poszła w knieje? Ano do myśliwca co się tam gdzieś pod krzakiem jałowca zaczaił i trwa na posterunku. Taki motyw jest wszystkim znany, banalny. Doskonale wiadomo, o co w tym wszystkim chodzi czy biega.

Ale, nie, nie u naszego solisty kapeli z Lubczy! Tu musi być ukryty jakiś haczyk, który – ależ tak, jak najbardziej – jest. Nawet nie za pazuchą dobrze ukryty, tylko na wierzchu elegancko wyłożony, zaprezentowany. Bo to nie jakaś tam nieletnia jeszcze dzieweczka młoda, naiwna i płocha zapuściła się tym razem w leśne ostępy, tylko poważna – wydawać by się mogło stateczna – matrona. Dojrzała kobitka, co już swoje przeżyła, to i teraz doskonale wie, po co się samotnie w gąszcz zapuszcza. Doświadczenie życiowe przez wszystkie lata przecież solidnie zdobyła. Jak już poszła tam gdzie trzeba, to absolutnie nie po próżnicy, tylko z jasnym, zaplanowanym celem. Po co się włóczy doświadczonego, solidnego mężczyznę nagabuje i namawia do grzechu? A cóż to znowu za pytania głupie? Przecież to jasne jak słońce, oczywiste.

Idzie ścieżką przez polanę szukać szczęścia i wygody czyli dziadka. Takiego akurat w sam raz, statecznego, też przez życie doświadczonego. Co swoje, jak najbardziej wie i potrafi z okazji, jaka mu się przypadkowo trafia korzyści wyrwać. Szast prast, gadka szmatka, umizgi i uściski i kończy się wszystko, tak jak jest napisane w mądrych książkach. Tutaj kwiatek, tam pierścionek i nie mija czasu wiele – ślub. Co Stefan z właściwy, sobie temperamentem pointuje jak należy: chłopy co wy tak na przyzbach siedzicie, w słońcu? Czego gały wybałuszacie, po brzuchach się bez opamiętania klepiecie! A daligo, do lasu, do lasu w gęstwinę. Po szczęście, po babki, które pod każdym krzakiem na amantów w słusznym wieku czekają!

POSŁUCHAJ FELIETONU RYSZARDA BISKUPA:

„Walczyk o babce” – wyk. kapela Stefana Wyczyńskiego z Lubczy

Poszła babcia, hen do lasu do zielonego, do zielonego,
Napotkała w lesie dziadka jeszcze szwarnego, jeszcze szwarnego.
Chodź do mnie, chodź do mnie i bój się,
Bo miłość w tym wieku też zdarza się!
Poszedł dziadek razem babcią hen w głęboki las, hen w głęboki las,
I nawet się nie spostrzegli, jak upłynął czas, jak upłynął czas.
Chodź do mnie, chodź do mnie i bój się,
Bo miłość w tym wieku też zdarza się!
Dziadek babci opowiadał, jaki piękny świat, jaki piękny świat,
I nawet się nie spostrzegli, jak upłynął czas, jak upłynął czas.
Chodź do mnie, chodź do mnie i bój się,
Bo miłość w tym wieku też zdarza się!
Dziadek babci opowiadał, jaki piękny świat, jaki piękny świat,
I na dowód swej miłości wręczył babci kwiat, wręczył babci kwiat.
Chodź do mnie, chodź do mnie i bój się,
Bo miłość w tym wieku też zdarza się!
I tak sobie przysięgali miłość aż po grób, miłość aż po grób,
Nie minęło trzy tygodnie, odbył się ich ślub, odbył się ich ślub.
Chodź do mnie, chodź do mnie i bój się,
Bo miłość w tym wieku też zdarza się!
Idźcie dalej więc panowie hen w głęboki las, hen w głęboki las,
Bo tam na was oczekują babecki w sam raz, babeczki w sam raz!
Chodź do mnie, chodź do mnie i bój się,
Bo miłość w tym wieku też zdarza się!