M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Pracujących zdalnie nie obejmie obowiązujący od lat przywilej pracowniczy – po wejściu w życie nowelizacji kodeksu pracy pracodawcy nie będą refundować im zakupu okularów korygujących wzrok – informuje w czwartek „Dziennik Gazeta Prawna”.
„Nowe przepisy dotyczące pracy zdalnej wchodzą w życie 7 kwietnia. Okazuje się jednak, że do takiej pracy nie będzie miało zastosowania rozporządzenie z 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe. Dla wielu pracodawców może to być spore zaskoczenie, bo brali oni pod uwagę te przepisy, planując pracę zdalną po zmianach. Rozporządzenie nakazujące pracodawcy zapewnić osobie pracującej przed ekranem komputera: krzesło, biurko, monitor, klawiaturę, myszkę, i pokryć koszty zakupu okularów korekcyjnych, określa wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii dla stanowisk pracy. Tymczasem nowela kodeksu pracy mówi o stanowiskach pracy zdalnej” – pisze „Dziennik Gazeta Prawna”.
Gazeta wskazuje, że w opinii MRiPS nie są to pojęcia tożsame. Oznacza to też, że przy pracy zdalnej po 7 kwietnia pracodawca nie będzie miał obowiązku zapewniania przewidzianego w tym rozporządzeniu wyposażenia, mebli czy monitora do pracy w domu.
„Dlatego resort rodziny już przygotowuje rozwiązanie, które nałoży na pracodawcę obowiązek zapewnienia pracownikom okularów korygujących wzrok. Co ważne, ten problem nie dotyczy osób zatrudnionych hybrydowo” – informuje dziennik.
Jak przypomniano, pracodawca będzie musiał zapewnić zdalnemu pracownikowi rekompensaty za energię elektryczną i internet w wysokości od 1,60 zł do 3,00 zł za jeden dzień. W ryczałcie nie można jednak uwzględnić braku np. darmowej kawy. Pracodawca nie ma też obowiązku finansowania np. mydła czy papieru toaletowego.
„Choć nowe przepisy zaczną obowiązywać już za tydzień, wciąż nie ma odpowiedzi na wszystkie pytania. Czy jeśli osoba pracująca w domu wybierze się do siedziby firmy, to będzie w podróży służbowej? Analizując przepisy, tak właśnie należałoby uznać, ale nie wiadomo, czy taki był cel ich autorów” – wskazuje „Dziennik Gazeta Prawna”.
