M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Na cmentarzu komunalnym w Cedzynie odbędzie się dziś oficjalne odsłonięcie i poświęcenie nagrobka dwóch Żołnierzy Wyklętych – Jana Wosińskiego i Piotra Pecela, których szczątki odnaleziono po blisko 70 latach od śmierci z rąk funkcjonariuszy komunistycznego aparatu bezpieczeństwa.
Jan Wosiński i Piotr Pecel zostali skazani na karę śmierci 28 października 1948 roku. Ówczesny prezydent Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski wobec skazanych. Mężczyźni zostali wywiezieni z kieleckiego więzienia do lasu w Zgórsku, gdzie wykonano na nich egzekucję i zakopano ich w dole śmierci.
Po 66 latach, w 2015 roku, Fundacja „Niezłomni” rozpoczęła poszukiwania miejsc pochówków ofiar komunistycznego terroru. W grudniu 2015 roku członkowie fundacji odnaleźli szczątki dwóch osób. Po przeprowadzeniu badań DNA oraz na podstawie analizy dokumentów ustalono, że są to szczątki Piotra Pecela oraz Jana Wosińskiego.
W 2017 roku wręczono noty identyfikacyjne członkom rodzin ofiar, zaś w dwa lata później na kieleckim cmentarzu odbył się ich pogrzeb, przypomina Dionizy Krawczyński, prezes Stowarzyszenia Rekonstrukcji Historycznych „Jodła”.
– Po półrocznych staraniach udało nam się doprowadzić do finału sprawę, która leżała kieleckim środowiskom niepodległościowym na sercu. Na cmentarzu komunalnym na Cedzynie, w miejscu, gdzie pochowaliśmy dwóch Żołnierzy Niezłomnych odnalezionych w lesie w Zgórsku, dzięki publicznej zbiórce pieniędzy postawiliśmy nagrobek, który dziś zostanie poświęcony – mówi.
W uroczystości weźmie udział Jan Józef Kasprzyk, szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Początek uroczystości w piątek (14 kwietnia) o godz. 11.00.
Jan Wosiński (1922-1949)
Urodził się 29 maja 1922 r. w Kielcach. Pochodził z rodziny robotniczej. Był synem Jana i Izabeli z domu Dziekanowska. W czasie okupacji niemieckiej przebywał w miejscowości Jasień u swego dziadka i pracował w jego gospodarstwie rolnym. Tutaj rozpoczął działalność konspiracyjną w Armii Krajowej. Później wstąpił do Narodowych Sił Zbrojnych na placówce w Jasieniu. Pod koniec okupacji został wywieziony do Niemiec. Do Polski wrócił w 1946 roku. Mieszkał przy ulicy Okólnik w Kielcach. Pracował dorywczo u właścicieli prywatnych warsztatów.
W lipcu 1947 r. zorganizował grupę niepodległościową działającą na terenie gminy Łopuszno, którą dowodził do lipca 1948 r. Według dokumentów UB była to „banda terrorystyczno-rabunkowa o zabarwieniu po NSZ-owskim i pod wpływem ideologii PSL”. Grupa Wosińskiego składała się z czterech członków. Do oddziału oprócz dowódcy należał Piotr Pecel, Stanisław Wdowczyk i Grzegorz Mykityn. Po kilku akcjach grupa została rozpracowana przez MO i WUBP. 20 lipca 1948 r. Wosiński został aresztowany przez UB i osadzony w kieleckim więzieniu. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 28 października 1948 roku Jan Wosiński został skazany na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut z prawa łaski nie skorzystał. 28 stycznia 1949 roku Jan Wosiński razem ze swoim podkomendnym Piotrem Pecelem zostali wywiezieni z kieleckiego więzienia do lasu w Zgórsku, gdzie o godzinie 6.30 wykonano na nich egzekucję. Zakopano ich w dole śmierci.
Piotr Pecel (1927-1949)
Urodził się 23 lutego 1927 roku w Kielcach. Był synem Franciszka i Apolonii z domu Dziewięcka. Miał pochodzenie robotnicze. W czasie okupacji niemieckiej prawdopodobnie nie należał do żadnych organizacji konspiracyjnych. Po wojnie mieszkał przy ulicy Okólnik 27 w Kielcach. Pracował dorywczo u prywatnych właścicieli.
Był członkiem grupy niepodległościowej działającej na terenie gminy Łopuszno, którą dowodził i zorganizował w lipcu 1947 r. Jan Wosiński. Według dokumentów UB była to „banda terrorystyczno-rabunkowa o zabarwieniu po NSZ-owskim i pod wpływem ideologii PSL”. Po kilku akcjach grupa została rozpracowana przez MO i WUBP. 6 sierpnia 1948 r. UB aresztowało Pecela. Osadzono go w więzieniu kieleckim. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 28 października 1948 roku Piotr Pecel został skazany na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut z prawa łaski nie skorzystał. 28 stycznia 1949 roku Piotr Pecel razem ze swoim dowódcą Janem Wosińskim zostali wywiezieni z kieleckiego więzienia do lasu w Zgórsku, gdzie o godzinie 6.30 wykonano na nich egzekucję. Zakopano ich w dole śmierci.
W grudniu 2015 r. członkowie Fundacji „Niezłomni” odnaleźli szczątki Piotra Pecela i Jana Wosińskiego w jednej jamie grobowej w lesie w Zgórsku. 2 lutego 2019 r. odbył się ich uroczysty pogrzeb w kościele garnizonowym w Kielcach, a ciała spoczęły na cmentarzu w Cedzynie.
źródło biografii: Ośrodek Myśli Patriotycznej i Obywatelskiej w Kielcach
