M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Mieszkańcy gminy Chęciny upamiętnili polskich lotników. W tym roku przypada 91. rocznica utworzenia Szkoły Szybowcowej w Polichnie oraz 31 rocznica odsłonięcia Pomnika Lotników.
Jak przypomniał historyk profesor Adam Massalski w Polichnie w gminie Chęciny, w miejscu gdzie znajduje się tablica pamiątkowa w latach 1932-1939 działała elitarna Szkoła Szybowcowa LOPP Polichno – Pińczów, w której kształcili się polscy piloci. uczestniczący miedzy innymi w Bitwie o Anglię.
– Druga taka szkoła znajdowała się wówczas w Ustianowej koło Ustrzyk. Niestety fakty o istnieniu takiej szkoły na kielecczyźnie są zapomniane dlatego warto wiedzę na ten temat przekazywać młodemu pokoleniu. Piloci, którzy kształcili się w Polichnie brali udział w walce z niemieckim okupantem a także z sowietami, których 84 rocznicę ataku na Polskę dziś (17 września) obchodzimy – wyjaśnia.
Możemy być dumni, ze to właśnie na terenie naszej gminy znajdowała się elitarna szkoła kształcąca polskich asów przestworzy. Jednym z nich był generał Stanisław Skalski, który jest patronem szkoły podstawowej w Polichnie – powiedział Robert Jaworski, burmistrz miasta i gminy Chęciny.
– Każdego roku mieszkańcy gminy, młodzież szkolna i przedstawiciele różnych środowisk gromadzą się przy pomniku. Winni jesteśmy hołd lotnikom, instruktorom a także wszystkim, którzy ponieśli śmierć w obronie ojczyzny na wszystkich frontach II wojny światowej – dodaje.
Uroczystości rozpoczęła msza święta po zakończeniu której odczytano apel pamięci i złożono kwiaty. Wartę honorową pod Pomnikiem Lotników pełnili żołnierze z Centrum Przygotowania do Misji Zagranicznych w Kielcach. Nie zabrakło też pocztów sztandarowych z Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych, szkół podstawowych z terenu gminy Chęciny oraz Ochotniczych Straży Pożarnych.
W Polichnie w latach 1932-1939 i w latach 1946-1950 działała szkoła szybowcowa.
Była elementem cyklu przygotowania pilotów, którzy z czasem mieli zasiąść za sterami samolotów bojowych. W Polsce szybownictwo zaczęło się rozwijać w latach dwudziestych XX wieku. Wówczas uważano, że do uprawiania szybownictwa nadają się wyłącznie wysokie góry: Tatry czy Beskidy, tereny centralnej Polski uważano za nieprzydatne. Takie podejście zmieniło się w latach trzydziestych po wyprawie studentów Politechniki Warszawskiej pod kierownictwem Zbigniewa Oleńskiego, która w wakacje 1931 r. odkryła iż Góry Świętokrzyskie nadają się do uprawiania szybownictwa. Poszukiwanie odpowiednich terenów rozpoczęto od Chęcin.
Spoglądając z Góry Zamkowej w Chęcinach Zbigniew Oleński zwrócił uwagę na ukształtowanie terenu na zachód od Chęcin. Bliższe badania wykazały, że aż siedem wzgórz w rejonie Polichna nadaje się do startów z wykorzystaniem lin gumowych. Jednak najlepsze warunki stwarzała Góra Żebrowica, u której stóp położone jest Polichno.
Odkrycie to wykorzystał Zarząd Wojewódzki Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej w Kielcach organizując w 1931 r. pierwsze doświadczalne szkolenie szybowcowe w Polichnie. W trakcie pierwszego sezonu szkoleniowego siedem osób uzyskało kategorię A pilota szybowcowego. Wkrótce przystąpiono do budowy bazy szkoleniowej i już 29 maja 1932r. odbyło się uroczyste otwarcie Szkoły Szybowcowej w Polichnie.
Polichno zapewniało możliwość krótkotrwałych lotów ślizgowych. Możliwość wykonywania długotrwałych lotów dawały warunki terenowe panujące w Pińczowie. Takie możliwości odkrył inż. Kazimierz Plenkiewicz, który 16 sierpnia 1933r. startując z pińczowskich wzgórz odbył lot szybowcem trwający 4 godziny. W ten sposób doszło do połączenia możliwości szybowcowych Polichna i Pińczowa oraz powstania wspólnej Szkoły Szybowcowej LOPP Polichno – Pińczów im. gen. Leona Berbeckiego.
Dla rozwoju Szkoły Szybowcowej w Polichnie szczególne znaczenie miał rok 1934, kiedy to szkoła otrzymała w darze wyprodukowany przez kielecką Hutę „Ludwików” szybowiec typu „wrona”. W tym samym roku dzięki subwencjom władz centralnych w Polichnie wybudowano specjalny budynek warsztatów szybowcowych. W 1936r. nastąpiła dalsza rozbudowa szkoły, oprócz startu z lin gumowych odbywały się „loty holowane”. Dzięki tym inwestycjom i innowacjom Polichno stało się Międzynarodowym Ośrodkiem Szkoleniowym, w którym oprócz Polaków w szkoleniu brali udział Rumuni, Finowie, Czesi oraz Węgrzy.
Przyszli piloci korzystali z 12 szybowców. O ich stan techniczny dbali stolarze- mechanicy wywodzący się spośród miejscowej ludności: Wicenty Gajos, Mieczysław Kopeć, Stanisław Miter, Stanisław Gajek, Mieczysław Miter.
Szkoła przez cały okres swojego istnienia wyszkoliła setki pilotów szybowcowych z całej Europy. Jednym z nich był Stanisław Skalski, późniejszy as lotnictwa, walczący w bitwie o Anglię. W Polichnie pasje do latania odkryła również kielczanka Anna Czarniecka.
„Gazeta Kielecka” w swoim artykule zauważyła rangę szkolenia szybowcowego przyszłych pilotów samolotowych a także aspekt ekonomiczny. Kurs pilota samolotów po szkoleniu szybowcowym wynosił wówczas 8 tysięcy złotych a lotnika bez wcześniejszych kursów aż 40 tysięcy złotych. Dla porównania chleb kosztował wówczas około 30 groszy.
Szkoła Szybowcowa w Polichnie rozwijała się do 1939 roku. W okresie okupacji niemieckiej część budynków szkoły zostało zniszczonych przez partyzantów, gdyż obawiano się, że zostaną wykorzystane przez Niemców.
Tuż po zakończeniu II wojny światowej na dworcu kolejowym w Kielcach doszło do spotkania Zdzisława Uchańskiego przedwojennego kierownika administracyjnego Szkoły Szybowcowej w Polichno – Pińczów oraz Otmara Kwiecińskiego, dyrektora huty „Ludwików” i przedwojennego prezesa Okręgu Wojewódzkiego LOPP w Kielcach. Rezultatem tego spotkania była decyzja o odbudowie szybownictwa na Kielecczyźnie. Pierwszym krokiem na tej drodze było pozyskanie sprzętu. W tym celu na ziemie poniemieckie udały się specjalne ekipy. Znalezione szybowce były transportowane do Polichna i Pińczowa, gdzie poddawano je remontowi.
Na wiosnę 1946r. Szkoła Szybowcowa w Polichnie wznowiła działalność pod kierownictwem Zdzisława Uchańskiego. Do dyspozycji kursantów było 18 szybowców SG – 38 oraz 2 szybowce typu „Jerzyk – 2B”. W pierwszym powojennym sezonie przeszkolono 200 osób.
Władze państwowe postanowiły rozbudować szybowisko do lotniska z prawdziwego zdarzenia. Do Polichna zjechała specjalna Komisja Ministerstwa Komunikacji. Sprowadzono ekipę mierniczych. Miejscowi rolnicy jednak stanowczo odmówili sprzedaży ziemi. Ich decyzja uniemożliwiła rozwój Szkoły Szybowcowej w Polichnie. W związku z tym w 1950r. władze podjęły decyzję o likwidacji szkoły.
Po szkole nie ma śladu, jednak w 1992 r. ufundowano pomnik upamiętniający asów przestworzy i pilotów poległych w obronie ojczyzny.
https://sppolichno.edupage.org/about/?subpage=1
