M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Na cmentarzu Rakowickim w Krakowie zostaną pochowane, sprowadzone do Polski, prochy prof. Aleksandra Brücknera – wybitnego historyka literatury i kultury polskiej, odkrywcy „Kazań świętokrzyskich”. Uroczystość odbędzie się 29 września.
Jak informuje portal krakow.pl, zmarły w 1939 roku profesor był pochowany na cmentarzu Tempelhofer Parkfriedhof w Berlinie. Jednak mogile grozi likwidacja – cmentarz zostanie całkowicie zamknięty do 2027 roku. Zgodnie z ostatnią wolą zmarłego, by być pochowanym w polskiej ziemi, jego prochy spoczną na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Złożenie urny do grobu w Alei Zasłużonych cmentarza Rakowickiego, które odbędzie się 29 września o godz. 13.00, poprzedzi uroczysta msza pogrzebowa w uniwersyteckiej kolegiacie św. Anny – o godz. 11.00. Profesor zostanie pochowany wraz żoną, Emmą.
Wydarzeniu będzie towarzyszyło wiele dodatkowych wydarzeń, m.in. 30 września, w Bibliotece Narodowej zostanie otwarta wystawa „Brückner. Średniowiecze odzyskane”, poświęconej osobie profesora i zabytkom polskiego piśmiennictwa.
Na wystawie zostanie zaprezentowany oryginał „Kazań świętokrzyskich” – najstarszego zabytku języka polskiego oraz dorobek naukowy prof. Brücknera. Wystawie towarzyszyć będzie film opowiadający o kazaniach, o zasługach naukowych prof. Brücknera oraz odczyt Kazań świętokrzyskich, w wykonaniu Zbigniewa Zapasiewicza.
Honorowy patronat nad uroczystościami związanymi z pochówkiem profesora Aleksandra Brücknera w Krakowie objęli prezes Rady Ministrów, minister kultury i dziedzictwa narodowego oraz Polska Akademia Umiejętności. Partnerami projektu są: Ambasada RP w Berlinie, Biblioteka Narodowa w Warszawie, Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie, Centrum Studiów Polonoznawczych im. Aleksandra Brücknera Uniwersytetu im. Marcina Lutra w Halle i Uniwersytetu im. Fryderyka Schillera w Jenie, Fundacja Panteon Narodowy w Krakowie, Uniwersytet Humboltów w Berlinie.
Prof. Aleksander Brückner
Aleksander Brückner urodził się 29 stycznia 1856 roku w Tarnopolu. W 1872 roku ukończył gimnazjum we Lwowie, a następnie studiował slawistykę na tamtejszym uniwersytecie. W 1881 roku objął stanowisko profesora języków i literatur słowiańskich na Uniwersytecie Berlińskim, gdzie przez 43 lata, do chwili przejścia na emeryturę w 1924 roku kierował katedrą slawistyki.
Po odzyskaniu przez Rzeczpospolitą niepodległości, w dwudziestoleciu międzywojennym prof. Brückner otrzymywał wielokrotnie propozycje powrotu do Polski i objęcia profesury we Lwowie, w Poznaniu, w Warszawie. Zdecydował się jednak pozostać w Berlinie, gdyż uważał, że bardzo ważne i symboliczne jest, aby Polak kierował katedrą slawistyki na Uniwersytecie Berlińskim. Przez całe życie utrzymywał żywe kontakty ze środowiskami naukowymi w kraju.
Prof. Brückner był nie tylko historykiem polskiej literatury i kultury, ale także etnologiem, edytorem, językoznawcą, paremiologiem (badał sens i pochodzenie przysłów) oraz znawcą literatur słowiańskich, zajmował się wierzeniami i obyczajami Słowian. Był także znakomitym archiwistą.
Za jego najcenniejszą zdobycz uchodzą „Kazania świętokrzyskie” (przechowywane obecnie w Bibliotece Narodowej Warszawie), uznawane za najstarszy dokument prozatorski stworzony w języku polskim (datowany na koniec XIII w. lub na XIV stulecie). Brückner znalazł je w 1890 roku w Cesarskiej Bibliotece Publicznej w Petersburgu w oprawie kodeksu zawierającego „Dzieje Apostolskie i Apokalipsę”.
Aleksander Brückner zmarł 24 maja 1939 roku w Berlinie. Jego przyjaciele i najbliżsi a także polska ambasada w Berlinie zabiegali u wdowy i jej krewnych o zgodę na pogrzeb w Polsce. Niestety zgody takiej nie uzyskano. Pogrzeb odbył się w dniu 30 maja 1939 roku w Berlinie. W skromnej uroczystości brał udział między innymi ambasador RP w Berlinie Józef Lipski. Urna z prochami spoczęła w grobie na berlińskim cmentarzu Tempelhoff (Germaniastrasse). Rok po śmierci Brücknera zmarła jego żona Emma, której urna została pochowana w jego grobie. Dzięki staraniom slawistów polskich i niemieckich, w 1959 roku obie urny zostały przeniesione na cmentarz miejski Tempelhofer Parkfriedhof w dzielnicy Neuköln, gdzie dotychczas spoczywały.
(źródło: Biblioteka Narodowa)
