M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Ponad 40 mebli cenionych wśród miłośników polskiego wzornictwa i w świecie nauki można zobaczyć na najnowszej wystawie w Muzeum Zamkowym w Sandomierzu. Ekspozycja nosi tytuł „Mit mebli kolbuszowskich”. Wernisaż odbył się w piątek (7 listopada) wieczorem.
Ośrodek meblarski w Kolbuszowej (obecnie to Podkarpacie) działał głównie na przestrzeni XVIII i XIX w. i był związany z czołowymi rodami magnackimi dawnej Rzeczypospolitej. Meble wykonywano z drewna pochodzącego z Puszczy Sandomierskiej. Wiążą się przede wszystkim z kulturą sarmacką.
Prezentowane eksponaty pochodzą z placówek muzealnych z różnych stron Polski. Dyrektor sandomierskiego zamku dr hab. Mikołaj Getka-Kenig mówi, że głównym celem jest zaprezentowanie typu mebli kolbuszowskich, opisanego w latach 30-tych XX wieku przez architekta i projektanta wnętrz Stefana Sienickiego.
– Nasza wystawa jest o poszukiwaniu stylu narodowego rzemiosła, co jest ponadczasowym dążeniem, bo teraz też jesteśmy dumni z polskiego wzornictwa i staramy się promować to co nasze – dodał dyrektor.
Anna Piera z Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej powiedziała, że najbardziej charakterystyczne dla mebli typu kolbuszowskiego jest podkreślenie struktury mebla, jego harmonijnej i logicznej budowy przez dekoracje.
– Dość często powtarza się ujęcie motywu zdobniczego w pole tj. w kwadrat lub w prostokąt, co odtwarza to, jak nam faluje front i jak jest skonstruowany mebel. Wymieniane w literaturze ozdobniki w postaci rozet czy gwiazd nie są typowe wyłącznie dla mebli kolbuszowskich – stwierdziła.
Renata Grzebuła, jedna z kuratorek wystawy z Muzeum Zamkowego w Sandomierzu zwróciła uwagę na inne elementy ekspozycji, nawiązujące do Puszczy Sandomierskiej. To m.in. okazy przyrodnicze i księgi drzewne.
– Mamy też kilka arkuszy zielnikowych z połowy XIX wieku z Instytutu Botaniki PAN w Krakowie, bardzo dobrze utrzymanych, w których przez tak wiele lat zachowały się kruche rośliny – dodała Renata Grzebuła.
Wystawę pt. „Mit mebli kolbuszowskich” można oglądać do 29 marca 2026 roku. Towarzyszy jej katalog. Ekspozycja powstała dzięki wsparciu finansowemu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego.
