Generał Tadeusz Piskor, jeden z najbliższych współpracowników marszałka Józefa Piłsudskiego, zostanie upamiętniony w swojej rodzinnej miejscowości, czyli w Borze Kunowskim, w gminie Brody. Na ścianie dawnej szkoły podstawowej, obecnie świetlicy wiejskiej, powstaje mural przedstawiający generała Tadeusza Piskora.
Jak podkreśla wójt Brodów Ernest Kumek – to sposób na uczenie historii w przystępny sposób.
– Jesteśmy dumni z tych mieszkańców naszej gminy, którzy wywodząc się z małych miejscowości, wiele osiągnęli w życiu, a przede wszystkim pracowali i walczyli dla dobra Ojczyzny – mówi.
Ernest Kumek dodaje, że Bór Kunowski to mała miejscowość, ale tragicznie naznaczona przez historię.
– 4 lipca 1943 roku Niemcy dokonali pacyfikacji wsi. Był to odwet za pomoc, jaką mieszkańcy udzielali partyzantom. Na skraju lasu przylegającego do wioski jest mogiła, w której pochowani zostali zabici mieszkańcy Boru – przypomina.
Mural przedstawiający generała Tadeusza Piskora będzie ukończony i odsłonięty w ciągu najbliższych tygodni.

Tadeusz Ludwik Piskor urodził się 1 lutego 1889 r. w Borze Kunowskim. Szkołę ukończył w Warszawie, a potem studiował w Belgii, gdzie był jednym z założycieli Związku Walki Czynnej.
Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 roku Tadeusz Piskor rozpoczął służbę w Legionach Polskich. Od listopada 1919 do lipca 1920 pełnił obowiązki adiutanta generalnego Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego. Od kwietnia do lipca 1920 kierował również sztabem dywizji kawalerii gen. Jana Romera. W połowie lipca 1920 w szczególnie trudnym momencie wojny polsko-bolszewickiej mianowany został szefem Oddziału III (operacyjnego) Naczelnego Dowództwa. Należał w tym okresie do najbliższych współpracowników marszałka Piłsudskiego. We wrześniu 1920 w czasie Bitwy Niemeńskiej był szefem sztabu polowego Naczelnego Wodza. W marcu 1924 awansowany został na stopień generała brygady. W czasie zamachu majowego w 1926 opowiedział się po stronie marszałka Piłsudskiego. 28 czerwca 1926 mianowany został szefem Sztabu Generalnego (od 1928 r. Sztabu Głównego), uzyskując w 1928 stopień generała dywizji. W grudniu 1931 roku objął funkcję Inspektora Armii, którą sprawował do początku września 1939. Walczył w kampanii wrześniowej, później został wzięty do niewoli. Zmarł w Londynie w 1951 roku.













