W wakacje z radiowym mikrofonem odwiedzamy ciekawe i piękne miejsca. W ten sposób chcemy być dla Państwa inspiracją do odkrywania Polski. Na antenie Radia Kielce oraz na radiokielce.pl i podcasty.radiokielce.pl prezentujemy miejsca godne odwiedzenia. Tym razem – w ramach cyklu audycji „Podróżowanie z radiem” – zapraszamy do Międzyrzecza.

Międzyrzecz to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Łączy w sobie tajemnicze fortyfikacje z czasów drugiej wojny światowej oraz największą w kraju kolekcję unikalnych portretów szlacheckich z XVII i XVIII wieku. Oba obiekty tworzą niezwykły zestaw atrakcji historycznych.

Międzyrzecki Rejon Umocniony

Międzyrzecki Rejon Umocniony (MRU) to jeden z największych i najnowocześniejszych systemów fortów w Europie. Podziemne korytarze łączą potężne schrony bojowe (bunkry) za pomocą głębokich tuneli.

System umocnień został wybudowany przez Niemców w latach 1934-1944 w celu ochrony wschodniej granicy Rzeszy (Bramy Lubuskiej i przedmościa odrzańskiego). Składa się z trzech odcinków różniących się pod względem charakterystyki geograficznej otoczenia i nasyceniem obiektami fortyfikacyjnymi. Odcinek północny opiera się o rzekę Wartę pod Gorzowem Wielkopolskim, gdzie styka się z południową flanką Wału Pomorskiego a kończy w okolicach wsi Kursko i Pieski w gminie Międzyrzecz. Odcinek centralny, najsilniej ufortyfikowany, ciągnie się od Kurska przez Kęszycę, Pniewo do Boryszyna. Odcinek południowy przebiega od Lubrzy do Odry, łącząc umocnienia MRU z Linią Środkowej Odry, prowadzącą dalej na południe.

Podziemia odcinka centralnego MRU są obecnie rezerwatem nietoperzy, w którym zimuje ponad 30 tys. osobników należących do 12 gatunków nietoperzy. Łączną długość podziemnych korytarzy szacuje się na około 32-35 km.

Kolekcja portretów trumiennych

Muzeum Ziemi Międzyrzeckiej im. Alfa Kowalskiego posiada największą w Polsce kolekcję portretów trumiennych, tablic inskrypcyjnych i herbowych z XVII i XVIII wieku, liczącą 220 obiektów. Międzyrzeckie portrety prezentowane były na licznych wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Paryżu, Londynie, Rzymie, Zurychu, Helsinkach, Moskwie czy Berlinie.

Kolekcja portretów trumiennych, tablic inskrypcyjnych oraz tablic herbowych z XVII i XVIII wieku, znajdująca się w zbiorach Muzeum Ziemi Międzyrzeckiej im. Alfa Kowalskiego, jest największym, najcenniejszym i najciekawszym tego typu zbiorem w Polsce.

Portret trumienny to wyjątkowe zjawisko w sztuce europejskiej – ściśle związany był z ceremonią szlacheckich pogrzebów oraz występował w malarstwie barokowym wyłącznie w granicach ówczesnej Rzeczypospolitej oraz w kręgu jej kulturowego oddziaływania.

Wizerunki trumienne przedstawiają szlachtę zamieszkałą głównie na terenie Zachodniej Wielkopolski w XVII i XVIII wieku.