Charakterystyczny anioł znów wieńczy nagrobek Katarzyny Wandy Morand na pińczowskim lapidarium. XIX-wieczny pomnik został odrestaurowany dzięki pieniądzom z ubiegłorocznej kwesty. To jeden z bardziej charakterystycznych nagrobków na tamtejszej nekropolii.
Katarzyna Wanda Morand była córką hr Emilii Łucji Parys i hr. Ludwika Moranda, byłego generała wojsk Napoleona i właściciela dóbr Kawęczyn w powiecie jędrzejowskim. Katarzyna Wanda zmarła 18 marca 1818 roku, mając zaledwie dwa lata.
Jak mówi Justyna Dziadek, dyrektor Muzeum Regionalnego w Pińczowie, mieszkańcy od lat zwracali uwagę na potrzebę ratowania tego zabytku.
– To jest bardzo szczególny pomnik. Niewielkich rozmiarów, ale bardzo urokliwy i rzucający się w oczy, przede wszystkim za sprawą znajdującej się na jego szczycie figury anioła. Od zawsze, kiedy pamiętam, zwracano na niego uwagę – mówi Justyna Dziadek.

Na renowację przeznaczono 13 270 zł, zebrane podczas kwesty w 2025 roku. Pieniądze pozwoliły sfinansować dokumentację projektową, a także właściwe prace konserwatorskie.
Pomnik został oczyszczony laserowo, a liczne ubytki uzupełniono. Najwięcej pracy wymagała figura anioła.
– Ten aniołek miał bardzo dużo ubytków, między innymi nie posiadał stóp, więc te stópki zostały dorobione. Trzeba też zaznaczyć, że pomnik był w kawałkach. Teraz cały stanowi już integralną całość – dodaje dyrektor muzeum.
Renowacja pomnika Katarzyny Wandy Morand to już trzeci zabytek pińczowskiego cmentarza, który udało się uratować dzięki organizowanym kwestom.
Pierwsza zbiórka odbyła się w 2023 roku. Zebrane środki przeznaczono na renowację nagrobka Edwarda Zatwardowicza, który był jednym z założycieli straży pożarnej w Pińczowie.

W 2024 roku pieniądze z kwesty trafiły na odnowienie XIX-wiecznego pomnika Edwarda Stefana i Otylii Rzeczyńskich. Wówczas udało się zebrać ponad 12 tysięcy złotych
Organizatorzy już przygotowują się do kolejnej zbiórki. 1 listopada ponownie odbędzie się kwesta na pińczowskim cmentarzu.
Lapidarium to przede wszystkim stare rzeźby i nagrobki. Najwięcej pochodzi z XIX wieku. Najstarszy datowany jest na rok 1803. Wykonane są w większości z naszego wapienia pińczowskiego.













