Generał Tadeusz Piskor, jeden z najbliższych współpracowników Marszałka Józefa Piłsudskiego, został upamiętniony w swojej rodzinnej miejscowości, czyli w Borze Kunowskim w gminie Brody.
Na ścianie dawnej szkoły podstawowej, obecnie świetlicy wiejskiej, powstał mural przedstawiający generała Tadeusza Piskora. Jak podkreśla wójt Brodów Ernest Kumek to sposób na uczenie historii w przystępny sposób.
– Jesteśmy dumni z tych mieszkańców naszej gminy, którzy wywodząc się z małych miejscowości, wiele osiągnęli w życiu, a przede wszystkim pracowali i walczyli dla dobra Ojczyzny. Chcemy pokazać też naszej młodzieży, że nawet tak małe miejscowości, jak te w naszej gminie, mogą stać się punktem wyjścia do wielkiej kariery.
Mieszkańcy wsi nie kryją dumy z takiego upamiętnienia ich krajana. Jak mówi sołtys Boru Kunowskiego Renata Kita, to podkreślenie, że w małych miejscowościach także rodzą się wielcy ludzie.
– Tym bardziej nas cieszy fakt, że mural jest umieszczony na ścianie dawnej szkoły, do której większość z nas chodziła, a teraz budynek służy lokalnej społeczności, bo tu jest świetlica wiejska i działa Koło Gospodyń Wiejskich Borówczanki.

Tadeusz Ludwik Piskor urodził się 1 lutego 1889 r. w Borze Kunowskim. Szkołę ukończył w Warszawie, a potem studiował w Belgii, tam był jednym z założycieli Związku Walki Czynnej.
Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 roku Piskor rozpoczął służbę w Legionach Polskich. Od listopada 1919 do lipca 1920 pełnił obowiązki adiutanta generalnego Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego. Od kwietnia do lipca 1920 kierował również sztabem dywizji kawalerii gen. Jana Romera.
W połowie lipca 1920 w szczególnie trudnym momencie wojny polsko-bolszewickiej Piskor mianowany został szefem Oddziału III (operacyjnego) Naczelnego Dowództwa. Należał w tym okresie do najbliższych współpracowników marszałka Piłsudskiego. We wrześniu 1920 w czasie Bitwy Niemeńskiej był szefem sztabu polowego Naczelnego Wodza. W marcu 1924 awansowany został na stopień generała brygady. W czasie zamachu majowego w 1926 opowiedział się po stronie marszałka Piłsudskiego. 28 czerwca 1926 mianowany został szefem Sztabu Generalnego uzyskując w 1928 stopień generała dywizji. W grudniu 1931 roku objął funkcję Inspektora Armii, którą sprawował do początku września 1939. Walczył w kampanii wrześniowej, później został wzięty do niewoli. Zmarł w Londynie w 1951 roku.















