M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Jak widzieć świat, jak być wolnym, jak nie dać się krzywdzie, czy jak zacząć wszystko od nowa? – między innymi odpowiedzi na te pytania poszukują cztery bajki filozoficzno-terapeutyczne dla dorosłych.
Powstały z inicjatywy Fundacji Flap People. W ich stworzenie byli zaangażowani także artyści z Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach.
Michał Strokowski z Fundacji Flap People wyjaśnia, że podstawą do zrealizowania nagrań były bajki dla dorosłych, które w 2008 roku wydała Agnieszka Suchowierska. W oryginale komentarzami opatrzył je znany i ceniony psychoterapeuta Wojciech Eichelberger. Skłaniają do refleksji przemyśleń i rozmów. Dają nadzieję, która jak wiadomo, zdolna jest obudzić siły potrzebne do pokonania emocjonalnych upiorów.
-Te bajki nie dawały nam spokoju. Chcieliśmy się z nimi się zmierzyć. W momencie, kiedy pojawiła się pandemia, pierwszy lockdown i został ogłoszony konkurs Narodowego Centrum Kultury „Kultura w sieci”, to wiedzieliśmy, że my, jako lalkarze, osoby, które ukochały sobie teatr lalkowy, chcemy w takiej formie przedstawić te bajki – wyjaśnia Michał Strokowski.
Do współpracy zostali zaproszeni także artyści z Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach. Dwie bajki zostały wyreżyserowane przez związanego z kielecką sceną Przemysława Żmiejko, wystąpiły aktorki: Anna Domalewska i Anna Iwasiuta, a sferą plastyczną zajęła się kostiumograf i scenograf, Bożena Ślaga.
Jednak jak mówi Anna Domalewska, podział obowiązków nie był taki czytelny.
-W naszym przypadku to była praca bardzo twórcza. Wszyscy jesteśmy autorami tego, co można zobaczyć jako efekt końcowy, bo wspólnie zastanawialiśmy się, jak można przedstawić te bajki, jak je zinterpretować, jak trafić do dorosłych. Więc każdy z nas właściwie jest reżyserem, choreografem i interpretatorem tego tekstu, nad którym pracowaliśmy – wyjaśnia.
Artystka dodaje, że określenie bajki filozoficzno-terapeutyczne oddaje charakter tych utworów.
-Te bajki spełniają swoją rolę, choć określenie „bajka” to raczej żart słowny. To jest pokazanie w pięknej stylistycznie i językowo formie treści, które są bardzo ważne, które powinny trafić nie tylko do dorosłych, ale i do dzieci, bo im wcześniej się zorientujemy że sami jesteśmy najważniejsi dla siebie, że jeśli nie będziemy w stanie siebie kochać, to nie będziemy w stanie kochać innych, tym lepiej. To może brzmi jak frazesy, ale są to bardzo ważne, podstawowe rzeczy – podkreśla Anna Domalewska.
Michał Strokowski mówi, że bajki są skierowane do osób dorosłych. Można je oglądać z dziećmi, pod warunkiem, że będzie się z nimi rozmawiać.
-Ale też, co dla nas jest ogromnie istotne, żeby dotrzeć z nimi do ludzi w potrzebie, przestraszonych, pozamykanych w domach, ośrodkach socjoterapeutycznych. I powoli nam się to udaje – zauważa.
„Bajki filozoficzno-terapeutyczne w technice lalkarskiej” można oglądać, ale także słuchać, ponieważ poprzez audio-deskrypcję dostępne są dla osób niewidomych. Muzyka jest dziełem Roberta Jurčo ze Słowenii oraz Marcela Balińskiego. Można je znaleźć w sieci, na kanałach Flap People: na Facebooku i YouTube.
Przedsięwzięcie zostało zrealizowane w ramach prowadzonego przez Narodowe Centrum Kultury programu „Kultura w sieci”.
