M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Zaparcia u dziecka, to problem, który niejednemu rodzicowi spędza sen z powiek. Zaparcia, to jeden z najczęstszych powodów, z jakim dziecko z rodzicem zgłasza się do lekarza. O tym, czym jest zaparcie, jakie są jego przyczyny i jak można je leczyć rozmawialiśmy z dr Beatą Gładysiewicz, gastroenterologiem, specjalista chorób dziecięcych w Świętokrzyskim Centrum Pediatrii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach.
– Pani doktor kiedy możemy mówić o zaparciu u dziecka?
Definicja zaparcia jest dosyć szeroka. Za zaparcie rozumiemy zarówno taką sytuację, kiedy dochodzi do wydłużenia czasu pomiędzy kolejnymi wypróżnieniami stolca. Dziecko wtedy oddaje stolec np. mniej niż dwa razy na tydzień. O zaparciu można mówić także wtedy, gdy dziecko stolec oddaje z wysiłkiem, czyli można oddawać stolce regularnie, a mieć zaparcie. Mówiąc o zaparciach wśród dzieci należy też wspomnieć o dyschezji niemowlęcej, która jest zaburzeniem czynnościowym i występuje tylko u dzieci do 9 miesiąca życia. Polega na niedojrzałości koordynacji pomiędzy mięśniami brzucha, a mięśniami dna miednicy. Wówczas dziecko przed oddaniem prawidłowego stolca bardzo płacze i krzyczy. Jednak dyschezja niemowlęca, to zaburzenie czynnościowe i nie wymaga praktycznie żadnego leczenia. Minie ono po prostu samoczynnie.
– Jakie są inne przyczyny zaparć u dzieci?
Mówiąc o zaparciu stolca u dzieci najczęściej mamy do czynienia z zaparciem czynnościowym. To 95% przypadków, a tylko 5% to zaparcia związane z chorobami organicznymi. Przyczyn tej dużej grupy zaburzeń czynnościowych jest wiele. To niechęć do nocnika, wcześniejsze bolesne doświadczenia, za mało wody w organizmie dziecka, niewłaściwa dieta, brak ruchu, czy pójście do przedszkola, publiczne toalety.
– Jak dużo dzieci trafia do Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach objawami zaparcia?
Najczęściej dzieci trafiają do poradni gastroenterologicznej działającej w szpitalu. To spora grupa naszych pacjentów, bo od 50 do 60 procent. Jeżeli u dziecka nie mamy nic niepokojącego w wywiadzie, ewentualnie w badaniu fizykalnym, wówczas najczęściej zaczynamy leczenie dietetyczne i wytłumaczenia rodzicom problemu. Stosować można też leki, które poprawiają motorykę przewodu pokarmowego oraz leki przeczyszczające.
– Jaką dietę u dziecka stosować, by nie dochodziło u niego do zaparcia?
Przede wszystkim musi spożywać te pokarmy, które zawierają błonnik. Powinno też dużo pić. Najlepiej nie soki, które zawierają cukry, ale wodę mineralną niegazowaną. Ważne są także regularne wypróżnienia, czyli starajmy się zwłaszcza rano po śniadaniu posadzić dziecko na nocnik. Nie może na nim jednak siedzieć za długo, bo to z kolei sprzyja zaparciom nawykowym.
