M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Nauka nazywa to kryptofazją, oni tajemnym językiem, kodem, którym porozumiewają się między sobą bez słów. Twierdzą, że taki rodzaj kontaktu bardzo pomaga w życiu, a relacja, która ich łączy oparta jest na nierozerwalnej więzi, i to na całe życie. Bliźniaki, bo o nich mowa, te jedno i dwujajowe, mniej lub bardziej podobni wszyscy spotkali się na wspólnej modlitwie i spotkaniu integracyjnym na Parafialnym Zjeździe Bliźniąt w Skalbmierzu.
Jak przekonuje proboszcz tamtejszej parafii i inicjator zjazdu, ks. Marian Fatyga, braterstwo, które łączy bliźniaków powinno być wzorem dla wszystkich. Zdaniem duchownego, bez szczerych i opartych na miłości i zrozumieniu relacji nie da się budować rodzinnych więzi. - Zawsze zazdrościłem bliźniakom, kiedy obserwowałem ich sposób życia i komunikowania się. Ta intuicja i więź, która łączy się z podobnym odczuwaniem i emocjami jest wielką tajemnicą, którą wspólnie dzisiaj próbowaliśmy zrozumieć i odkryć – powiedział duchowny.
W parafialnym zjeździe wzięło udział ponad trzydzieści par bliźniąt. Najstarsi mają prawie 60 lat, najmłodsi ponad rok. Wśród nich były Justyna Pluta i Ewelina Żurek. Obie panie potwierdzają, że naprawdę mogą porozumiewać się bez słów. – To dla nas wielkie szczęście, ponieważ nikt nas nie rozumie tak jak my siebie – tłumaczy Ewelina Żurek. Druga z bliźniaczek jednojajowych mówi, że często są mylone przez swoich znajomych. - Są to zabawne i bardzo miłe sytuacje. Obie jesteśmy również matkami i zdarza się, że mylą nas nasze małe dzieci - dodaje z uśmiechem Justyna Pluta.
Z sentymentem wspólne lata bliźniaczego życia wspominają również Marta Jackiewicz i Agnieszka Ziemlańska. Pierwsza z pań mieszka w Pińczowie, druga w Skalbmierzu, ale jak zgodnie podkreślają odległość i rozłąka w ich wypadku nie mają większego znaczenia. Bliźniaczki tłumaczą, że więź, którą zbudowały przez lata pozwala stale pamiętać o sobie, a przy okazji spotkań takich jak to, mogą wspominać również te zabawne momenty ze swojego życia, szczególnie te, które przeżyły w szkole. – Do dziś wspominamy lekcje muzyki, kiedy grałam za siostrę na flecie i na nasze szczęście nauczyciel nie zorientował się, że go oszukujemy – wspomina Marta Jackiewicz. Jak dodaje, zdarzało się, że nie były rozpoznawane nawet przez członków rodziny, ponieważ nosiły podobne ubrania. - Jest dzisiaj co wspominać. Zawsze sobie pomagaliśmy i robimy to również dzisiaj – zapewnia Marta Jackiewicz.
Spotkanie bliźniaków ze Skalbmierza zakończyło integracyjne spotkanie w tamtejszej parafialnej kawiarence „Przystań”, w trakcie którego wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy, a następnie dzielono się wspólnymi przeżyciami i wspomnieniami ze swojego bliźniaczego życia. Uczestnicy spotkania i organizator zapewnili, że podobne spotkania staną się w parafii tradycją, dlatego kolejne zaplanowano już na kolejny rok.
