M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Bogaci ludzie jak magnes przyciągają innych ludzi. Dawniej okazją do spotkań towarzyskich były polowania. ich uczestnicy mogli wykazać się dobrym okiem i sprawnością ale także pochwalić się bogactwem i załatwić różne interesy.
Jednym z bogatszych właścicieli ziemskich na ziemi koneckiej był Tadeusz Bocheński, którego majątek był powodem zazdrości, a droga do niego owiana była tajemnicą.
Tadeusz Bocheński pochodził z zamożnej rodziny ziemiańskiej, syn skarbnika sanockiego Franciszka i Katarzyny z Watt-Kosickich. Urodzony w 1791 roku we wsi Francówka na Podolu. Wychowywany w konwikcie bazylianów w Barze, uciekł stamtąd do armii napoleońskiej jako młody chłopiec. Przez wiele lat walczył w różnorakich kampaniach wojennych, a aż wreszcie osiadł na ojczystej ziemi i wstąpił do administracji Królestwa Kongresowego.
W 1835 roku Bocheński został jedynym właścicielem dóbr Rudy Malenieckiej. Było to możliwe dzięki poparciu ze strony prezesa Banku Polskiego Józefa Lubowidzkiego, którego córka Marianna Katarzyna w 1817 roku poślubiła Bocheńskiego. Wiele osób wypominało Bocheńskiemu, że do fortuny doszedł przez alkowę.
Dwór w Rudzie Malenieckiej stanowił jeden z widocznych symboli fortuny Bocheńskich. Na pałacowym podjeździe ustawiał się więc sznur gości, którzy chcieli wkraść się w łaski gospodarza.
Na wyposażeniu pałacu znajdowały się dobra które mogły by się znajdować i na wyposażeniu najznamienitszych dworów królewskich. Były wśród nich: komplety luksusowych mebli mahoniowych i hebanowych, wielkie lustra, zegary, pozłacane żyrandole oraz fortepian mahoniowy z mechaniką wiedeńską. W dworze zgromadzony był bogaty księgozbiór a w piwnicy zmagazynowano pokaźne zapasy wina węgierskiego, szampanów, miodów pitnych, a także serów i kiełbas.
W takim otoczeniu przyjmowano w Rudzie Malenieckiej gości, których często zapraszano na polowania. Właśnie o jednym z nich opowiadamy w najnowszym słuchowisku Radia Kielce: Krew i żelazo.
