M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Przedstawia ona artystę, który siedzi przy fortepianie. Przed sobą ma klawiaturę, jedną ręką gra, a z klawiatury ulatują kartki z zapisem nutowym. Drugą ręką muzyk zapisuje nuty. Za ławeczką znajduje się wieszak, na którym wisi zapaska, spódnica i chustka, a w powstały otwór można włożyć głowę. Pod ławeczką stoją trampki Bronka.
Pomysłodawczynią takiego upamiętnienia artysty, szerokiej publiczności znanego jako Genowefa Pigwa z Napierstkowa była Ewa Kozłowska.
– To inicjatywa nie tylko moja, ale grona przyjaciół Bronka. To była nasza oddolna, społeczna inicjatywa. Pewnego dnia siedzieliśmy przy stole i zastanawialiśmy się, jak go można upamiętnić. Myśleliśmy o książce lub właśnie o rzeźbie. Powiedziałam, że książka jak najbardziej, ale pomnik też musi powstać. Pomnik już jest, więc teraz zadbamy o to, by powstała biografia Bronka. Książka pojawi się we wszystkich bibliotekach w Polsce – dodała Ewa Kozłowska.
Filip Borowski z kabaretu „Filip z Konopi” z Warszawy znał Bronisława Opałkę prawie 40 lat. Jak mówi, to był znakomity i profesjonalny artysta.
– Byliśmy razem w Stanach Zjednoczonych, Niemczech i wielu innych krajach. Dużo występowaliśmy też razem w Polsce. Był to jeden z cudowniejszych ludzi jakich znałem. Trzeba podkreślić, że wizerunek Bronka w tej rzeźbie został fantastycznie ujęty. Gratuluję rzeźbiarzowi – powiedział Filip Borowski.
Autorem rzeźby jest kielecki artysta Sławomir Micek. Po odsłonięciu ławeczki uczestnicy uroczystości, przy akompaniamencie Marszałkowskiej Orkiestry Dętej udali się na Rynek, gdzie odbył się koncert poświęcony artyście.
Bronisław Opałko był artystą kabaretowym, kompozytorem i autorem tekstów, twórcą słynnej Genowefy Pigwy z Napierstkowa. Zmarł w 2018 roku.
Bronisław Opałko
Publiczności znany był przede wszystkim, jako Genowefa Pigwa. W chustce na głowie, spódnicy i zapasce stworzył postać, która przez dziesięciolecia bawiła historiami z wyimaginowanego Napierstkowa, miejscowości leżącej gdzieś w Górach Świętokrzyskich.
Ale Bronek to nie tylko aktor kabaretowy, ale również kompozytor i autor tekstów. Studiując „Wychowanie muzyczne” w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach współtworzył kabaret „Pod Postacią”, którego został gwiazdą i liderem. Przeboje kabaretu „Coś do płaczu”, „Cudu nie było”, „Z domu wychodź tylko przez drzwi” były śpiewane przez całe pokolenia studentów nie tylko w Kielcach. Za utwór „Jakżem do ciebie przychodził” otrzymał główną nagrodę na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie w 1976 roku. Bronek wykorzystał tu znakomicie zasadę pastiszu, dzięki temu utwór nie schodził z anten studenckich rozgłośni w całym kraju.
W drugiej połowie lat 70. założył „Orkiestrę do użytku wewnętrznego”. Do współpracy zaprosił Stanisława Kądka, kieleckiego poetę, z którym tworzył repertuar grupy. W niecały rok od debiutu, dzięki wsparciu łódzkiej „Estrady”, „Orkiestra do użytku wewnętrznego” zrealizowała spektakl zatytułowany „Życie seksualne dzikich”. Po 22. przedstawieniach, w których wystąpił kabaret „Klika”, sztukę zdjęła z afisza cenzura. Ale najlepsze miało dopiero przyjść. Prawdziwym fenomenem scenicznym okazały się dwa następne przedstawienia. „Wnętrze pejzażu” do tekstów Stanisława Kądka i „Kwiaty Polskie” do wierszy Juliana Tuwima z niezwykle przekonywującą muzyką Bronka, Włodka Kiniorskiego i Witka Świątczaka. Niestety, mimo entuzjastycznych recenzji, spektakl nigdy nie doczekał się realizacji płyty. W jednym z wywiadów w Radiu Kielce Bronek po latach wspominał: cenzor stwierdził bowiem: „Kwiaty Polskie” co prawda można kupić w księgarniach, albo wypożyczyć w bibliotece, ale wybór do przedstawień jest tendencyjny”.
Dzięki wspaniałemu odbiorowi widowiska Bronek Opałko został zaproszony przez Waltera Chełstowskiego, producenta telewizyjnego, współtwórcę festiwalu w Jarocinie, do propagowania ruchu Muzyka Młodej Generacji. Obok zespołu Opałki na jednej scenie występowały między innymi Republika, Kombi, czy Zjednoczone Siły Natury Mech. Dzięki wyjątkowości i nowatorstwu piosenek, jak na ówczesne czasy, Bronek i zespół zostali zaproszeni do udziału w kultowym przedstawieniu „Kolęda nocka” wystawianym do czasu wprowadzenia stanu wojennego w Teatrze Muzycznym w Gdyni.
Przez kilka lat Bronek Opałko występował także w „Zespole Adwokackim Dyskrecja” pisząc piosenki i skecze. Wspólnie z Adamem Ochwanowskim – w 2010 i 2011 roku – stworzył dwa sceniczne widowiska „Misterium Męki Pańskiej – Droga krzyżowa” i świętokrzyską śpiewogrę „Od Sabatu do Ornatu”. Przez lata tworzył Radio Pigwa, audycję nadawaną na antenie Radia Kielce, która cieszyła się ogromnym uznaniem. Napisał pracę magisterską o znakomitym ludowym twórcy Stefanie Wyczyńskim.
Opałko wywodził się z rodziny o bardzo patriotycznym rodowodzie. Jego ojciec był drukarzem, drukował konspiracyjne wydania „Dywizjonu 303”. Bronek – zwany przez przyjaciół „Babką” – był zawsze soczewką wokół której gromadziło się grono muzyków, kabareciarzy, tekściarzy i przede wszystkim jego fanów. Pozostawił po sobie wszechstronny i bardzo bogaty dorobek od muzyki do spektakli teatralnych. „Jeszcze ciągle trwamy na innych pozycjach, mocno się trzymamy ustalonych ról” śpiewał w jednym z przebojów „Orkiestry do użytku wewnętrznego” Bronisław Opałko.
