M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
W wieku 92 lat, zmarł ks. prof. Józef Krasiński, związany z diecezją sandomierską. Należał do grona czołowych polskich teologów.
– Wielu obecnych biskupów oraz osób świeckich pisało u niego swoje prace doktorskie, bądź konsultowało je. Profesor należał do najbarwniejszych postaci ziemi świętokrzyskiej, wiele podróżował po świecie, pomagał rozwiązywać trudne problemy, np. kwestię obrazu w katedrze o rzekomym mordzie rytualnym, który przez pewien czas był zasłonięty – powiedział biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz.
Dodał, że ksiądz profesor Józef Krasiński pełnił kilka ważnych funkcji w diecezji, m.in. przewodniczył Kapitule Katedralnej, wykładał w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu i troszczył się o zwykłych ludzi, potrafił nawiązać dialog z osobami wychodzącymi z Kościoła, umiejętnie budował międzyludzkie relacje, będzie nam go brakowało – stwierdził biskup ordynariusz.
Ksiądz profesor zmarł wczoraj, msza święta żałobna odbędzie się w poniedziałek 5 września w bazylice katedralnej. Przewodniczyć jej będzie biskup Krzysztof Nitkiewicz, natomiast homilię wygłosi abp Wacław Depo, metropolita częstochowski. Msza święta pogrzebowa odbędzie się 6 września w kościele pw. św. Jakuba w Skaryszewie – rodzinnej miejscowości księdza profesora Józefa Krasińskiego, który zostanie pochowany na tamtejszym cmentarzu.
Program uroczystości pogrzebowych:
Poniedziałek, 5 września
Godz. 12.00 – Msza Święta żałobna w bazylice katedralnej pw. Narodzenia NMP w Sandomierzu
Wtorek, 6 września
Godz. 12.00 – Msza Święta pogrzebowa w kościele pw. św. Jakuba w Skaryszewie
Ks. Józef Krasiński urodził się 21 lutego 1930 r. w Kazimierówce, należącej do parafii Skaryszew (diec. radomska). Studia filozoficzno-teologiczne w latach 1950-1955 odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu. Święcenia kapłańskie przyjął 29 maja 1955 r. w katedrze sandomierskiej z rąk bp. Jana Kantego Lorka.
Po święceniach został skierowany przez biskupa na studia specjalistyczne w zakresie teologii dogmatycznej na KUL. W 1958 r. obronił pracę doktorską „Nauka teologiczna Piotra z Goniądza”, napisaną pod kierunkiem ks. prof. Wincentego Granata.
Po nadaniu stopnia doktora otrzymał roczny wikariat i prefekturę w parafii św. Jana w Radomiu. W 1959 r. został skierowany do pracy w WSD w Sandomierzu, gdzie przeszło 50 lat wykładał teologię dogmatyczną, ekumeniczną, apologetykę i liturgikę. Od 1989 r. był związany z warszawską Akademią Teologii Katolickiej, a następnie po zmianach z Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Wykładał również w Instytucie Teologicznym im. W. Kadłubka w Sandomierzu. Był także prefektem sandomierskich szkół średnich. W 1987 r. odbyło się jego kolokwium habilitacyjne na KUL, gdzie na podstawie książki „Przez teologiczne cnoty wiary, nadziei i miłości ku cywilizacji miłości” nadano mu stopień dr hab. nauk teologicznych. W listopadzie 1998 r. otrzymał od Prezydenta RP tytuł naukowy profesora nauk teologicznych.
Dorobek naukowy księdza profesora obejmuje kilkaset artykułów naukowych, kilkadziesiąt książek, redakcje Kroniki Diecezji Sandomierskiej w latach 1982-2018, Studiów Sandomierskich oraz Kalendarza Liturgicznego Diecezji Sandomierskiej (1982-1992). Wypromował 40 doktorów, pełnił funkcję recenzenta w licznych postępowaniach awansowych. W latach 1977-1982 pełnił funkcję Dyrektora Wydziału Duszpasterstwa Kurii Diecezjalnej w Sandomierzu oraz był Diecezjalnym Duszpasterzem Trzeźwości. Od 1963 r. do niedawna posługiwał również jako kapelan Domu Prowincjalnego Sióstr Służek w Sandomierzu.
Otrzymał nominacje na kanonika honorowego (1976), następnie gremialnego (1977), prałata (1989) i prałata dziekana (1994) Sandomierskiej Kapituły Katedralnej. W 1995 r. został kapelanem honorowym Jego Świątobliwości, a w 2002 r. protonotariuszem apostolskim (infułatem).
Odznaczony został Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
