M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
W tym roku zarząd województwa wyróżnił 12 artystów, naukowców, muzyków i fotografików zasłużonych dla upowszechniania dziedzictwa narodowego.
Laureatami nagród pierwszego stopnia uhonorowani zostali: poeta i prozaik, Zdzisław Antolski oraz fotograf, Henryk Pieczul – członek świętokrzyskiego okręgu Związku Polskich Artystów Fotografików od 1979 roku.
Wśród wyróżnionych jest także między innymi Jolanta Kusztal – aktorka lalkarka, jedna z pierwszych aktorek zawodowego Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach.
W rozmowie z Radiem Kielce Joanna Kusztal podkreśla, że jest to dla niej duże wyróżnienie.
– Ta nagroda sprawiła mi wielką radość i przyjemność, cieszę się że u schyłku życia moja praca została doceniona. Również teraz staram się działać, jak tylko potrafię. Razem z córką w ramach fundacji Edwarda Kusztala organizujemy festiwal „Ucho Igielne” w Sandomierzu. To chyba pierwsza nagroda tej rangi dla mnie. W teatrze Lalki i Aktora Kubuś przepracowałam 40 lat, to szmat czasu. Pożegnałam w tym okresie wielu swoich kolegów, została nas już garstka. Tę nagrodę chcę zadedykować swoim kolegom i przyjaciołom, z którymi tyle lat pracowałam. Myślę, że zostawiliśmy tutaj cząstkę swojego życia – dodaje.
Jolanta Kusztal – aktorka lalkarka. Jedna z pierwszych aktorek zawodowego Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach. Zagrała ponad 100 ról w spektaklach lalkowych. W teatrze nagrywała słuchowiska muzyczne i wystąpiła także w wielu Teatrach Telewizji. Występowała w produkcjach filmowych realizowanych na ziemi świętokrzyskiej np. filmie „Przedwiośnie” w reż. Filipa Bajona. Uczestniczyła w akcjach charytatywnych na rzecz dzieci w szkołach i przedszkolach. W 1993 roku stworzyła wraz z mężem nieżyjącym aktorem Edwardem Kusztalem scenę dla dorosłych w lalkowym teatrze w Kielcach wystawiając dramat „Ja, Foyerbach” – Tankreta Dorsta. Po śmierci męża założyła wraz z córkami i wnukami Fundację im. Edwarda Kusztala, która popularyzuje dorobek aktora, ustanawia nagrody dla twórców teatralnych i filmowych, organizuje liczne wydarzenia kulturalne, wystawy, koncerty, festiwale, w tym Letni Festiwal Muzyki Sakralnej „Ucho Igielne” w Sandomierzu.
Świętokrzyską Nagrodę Kultury II stopnia uhonorowana została także dr Małgorzata Imiołek, etnograf. Od 1991 roku jest związana z Muzeum Wsi Kieleckiej.
– To dla mnie duży honor i przyjemność – podkreśla. – Jako rodowita kielczanka, której rodzina pochodzi z Gór Świętokrzyskich, Świętokrzyska Nagroda Kultury jest dla mnie olbrzymim wyróżnieniem i docenieniem dotychczasowej działalności. To dla mnie ważne, ponieważ praca w muzeum typu skansen jest specyficzna. Prezentujemy w niej konkretny rodzaj kultury ściśle związanej z regionem, stanowiącej korzenie naszej lokalnej społeczności. Cieszę się, że moja praca jest doceniania. Moje zainteresowanie folklorem i etnografią zaczęło się już w dzieciństwie, kiedy zaczęły interesować mnie wszelkie przejawy materialnej kultury ludowej – opowiada.
dr Małgorzata Imiołek – absolwentka etnografii na Uniwersytecie Warszawskim. Pracuje w Muzeum Wsi Kieleckiej od 1991 r., gdzie w roku 1996 uzyskała stopień adiunkta, a w 2001 r. – kustosza. Przedmiotem badań dr Imiołek jest budownictwo ludowe oraz strój ludowy i tkanina. Jest autorką publikacji z zakresu etnografii Kielecczyzny oraz muzealnictwa skansenowskiego i edukacji muzealnej. Opracowała ramowy program etnograficznych zajęć edukacyjnych dla Muzeum Wsi Kieleckiej. W Parku Etnograficznym w Tokarni w XIX-wiecznej zagrodzie z Gęsic zrealizowała autorską koncepcje ekspozycji interaktywnej, przeznaczonej do prowadzenia zajęć edukacyjnych. Zrealizowała wiele wystaw stałych i czasowych, prezentowanych w Muzeum Wsi Kieleckiej. Za wystawę „Kolorowy świat dóbr doczesnych”, otrzymała w 1999 r. wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie „Muzealne Wydarzenie Roku”.
Sylwetki pozostałych laureatów Świętokrzyskiej Nagrody Kultury będziemy prezentować cyklicznie w audycji Raport Dnia.
