M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Popiersie Jerzego Pilcha, autorstwa Aleksandry Wiater, będzie kolejnym, które znajdzie się w kieleckiej Alei Sław. Zwycięski projekt rzeźby wyłoniła w sobotę (29 października), po długich obradach, specjalna komisja konkursowa.
Jednym z jej członków był artysta rzeźbiarz Paweł Witkowski. Członek Związku Artystów Rzeźbiarzy Okręgu Kieleckiego podkreśla, że ocenie poddano pięć projektów przedstawiających popiersie pisarza.
– Pod uwagę braliśmy między innymi podobieństwo, kompozycję, bryłę, a także walory artystyczne przemawiające za tym konkretnym popiersiem – wyjaśnił.
Paweł Witkowski, dodał, że decyzja komisji nie była jednogłośna.
– Toczyła się zacięta „walka” pomiędzy dwoma popiersiami. Pierwsze z nich było większe, przedstawiające Jerzego Pilcha, jako człowieka bardzo poważnego. Drugie było bardziej filigranowe, ukazujące pisarza w nieco bardziej artystycznej odsłonie. Werdykt nie był jednogłośny, jednak stosunkiem głosów 4 do 3 zwyciężyła pierwsza kompozycja – powiedział.
W komisji konkursowej zasiadała także Agata Wojda, zastępca prezydenta Kielc. Jak podkreśliła – Jerzy Pilch był wybitnym pisarzem i prozaikiem, który ostatnie lata swojego życia związał ze stolicą województwa świętokrzyskiego.
– Imię Jerzego Pilcha nosi już Miejska Biblioteka Publiczna w Kielcach. Wydawało się nam, że akcent upamiętnienia pisarza w przestrzeni publicznej w postaci popiersia w naszej Alei Sław na Skwerze Szarych Szeregów jest potrzebny i niezwykle ważny – tłumaczyła.
Aleksandra Wiater, autorka zwycięskiego projektu rzeźby pochodzi z Kielc, jest absolwentką Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Aleja Sław, która znajduje się na Skwerze Szarych Szeregów w Kielcach powstała w 2005 roku. Od tego czasu sukcesywnie pojawiają się na niej popiersia nowych osób – ludzi kultury i sztuki. Obecnie jest ich około 50. Popiersie pisarza może zostać odsłonięte jeszcze w tym roku.
Jerzy Pilch urodził się 10 sierpnia 1952 roku, w Wiśle. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez lata związany był z „Tygodnikiem Powszechnym”. Publikował także w „Polityce” oraz w „Przekroju”. Napisał między innymi „Spis cudzołożnic. Proza podróżna” (która została przeniesiona na duży ekran), „Rozpacz z powodu utraty furmanki”, „Tezy o głupocie, piciu i umieraniu”, „Marsz Polonia”, „Zuzę albo czas oddalenia” oraz „Żółte światło”. Był siedmiokrotnie nominowany do Nike, którą otrzymał w 2001 roku za powieść „Pod Mocnym Aniołem”, którą zekranizował Wojciech Smarzowski.
Zmarł 29 maja 2020 roku w Kielcach, gdzie został pochowany. Imię pisarza nosi Miejska Biblioteka Publiczna.
