M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Od 5 grudnia międzynarodowy symbol „Miejsca światowego dziedzictwa UNESCO” może być umieszczany na znakach drogowych zlokalizowanych przy trasach krajowych. Wcześniej przez wiele lat przepisy prawa nie dawały takiej możliwości.
Sprawą zajęli się posłowie będący członkami Parlamentarnego Zespołu ds. Światowego Dziedzictwa UNESCO w Polsce. Jego wiceprzewodniczący, poseł Andrzej Kryj, podkreśla, że mocno zaangażował się w tę sprawę z przewodniczącym zespołu posłem Tomaszem Głogowskim. Parlamentarzysta dodaje, że znak z międzynarodowym symbolem pokazuje zagranicznym gościom, gdzie mogą znaleźć zabytki na światowym poziomie.
– To znak rozpoznawalny na całym świecie. Te symbole były umieszczane w Czechach, na Słowacki, we Włoszech czy Francji. Tylko w Polsce nie można było tego robić. Teraz turysta, nawet z dalekiej Japonii, widząc znak dotyczący np. neolitycznych kopalni krzemienia w Krzemionkach będzie wiedział, że to obiekt wpisany na listę UNESCO – mówi poseł Andrzej Kryj.
Na terenie województwa świętokrzyskiego na listę UNESCO wpisany jest cały krzemionkowski region z Krzemionkami na czele. Dr Andrzej Przychodni, dyrektor Muzeum Historyczno-Archeologicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim uważa, że wjazd do Krzemionek jest dobrze oznaczony na graficznej tablicy. Zauważa jednak, że możliwość ustawienia znaków w oddalonych punktach jest szansą, z której instytucja będzie chciała skorzystać.
– Jeżeli jest szansa, aby takie oznakowanie umieścić w innych miejscach np. wcześniej od strony Bałtowa czy Ostrowca Świętokrzyskiego, to jak najbardziej jest to w sferze zainteresowań placówki – mówi Andrzej Przychodni.
Dyrektor uważa, że w tym przypadku nowe przepisy powinny być motywacją dla zarządców pozostałych dóbr, wpisanych wspólnie z Krzemionkami na światową listę UNESCO, aby postarać się umieścić takie znaki. Chodzi o stanowiska archeologiczne w Borowni czy Koryciźnie, ale też wzgórze Gawroniec w Ćmielowie, które są mniej znane, a także interesują turystów.
Emblemat światowego dziedzictwa został przyjęty w 1978 roku jako oficjalny znak Konwencji UNESCO w sprawie światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego. Jego autorem jest artysta belgijski Michel Olyff. Emblemat symbolizuje współzależność różnorodności kulturowej i przyrodniczej.
