M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Zebranie i skatalogowanie informacji na temat tradycji Kielecczyzny było celem niezwykłego projektu „Śladami ks. Władysława Siarkowskiego”, który zrealizowało Muzeum Wsi Kieleckiej.
Ks. Siarkowski w swoich pracach, na przełomie XIX i XX wieku opisał wiele praktyk, zwyczajów i obrzędów, związanych z kulturą duchową oraz ludową religijnością, które wpływały na codzienne życie mieszkańców wsi na Ponidziu.
Dzięki nowym badaniom, udało się zweryfikować ile tradycji i obrzędów z tych opisywanych przez ks. Siarkowskiego zachowało się do dziś – tłumaczy Łukasz Wołczyk, koordynator projektu.
– Udało się zebrać bardzo dużo materiałów. Rozmówcy opowiadali nam nieznane historie, które często pokrywały się z tym, co opisywał ks. Siarkowski – dodaje.
Rezultatem projektu jest powstanie wystawy składającej się z 15 plansz, poświęconych osobom, z którymi prowadzono wywiad. Są na nich cytaty z rozmów, w zestawieniu z tym, co pisał na ten temat ks. Siarkowski. Wszystkie zebrane materiały zostały zamieszczone na podstronie Muzeum Wsi Kieleckiej w formie wideo oraz transkrypcji. – Celem było również upowszechnianie tradycyjnych obrzędów zachowań i zamieszczenie ich w sieci internetowej. Powstał także 12-stronicowy informator – tłumaczy koordynator.
Zwyczaje i przesądy opisywane przez ks. Siarkowskiego dotyczyły obrzędowości, życia codziennego, a także czynności magicznych. Na przykład uważano, że po kąpieli dziecka, wodę należy wylać pod drzewko owocowe, dzięki czemu miało rodzić dużo owoców. Mówiono także, że gdy dziecko zaczynało się jąkać, należało przelać nad nim wosk, który zastygając w wodzie pokazywał, co jest przyczyną przypadłości. W momencie nazwania powstałego kształtu, dziecko przestawało się jąkać.
Ks. Władysław Siarkowski urodził się w 1840 roku w Imielnie, w obecnym powiecie jędrzejowskim. Był duchownym katolickim, historykiem, etnografem, językoznawcą oraz archeologiem. Żył i działał w regionie świętokrzyskim. Prowadził badania kościołów, cmentarzy i zmian zachodzących w kulturze mieszkańców Kielecczyzny. Jest autorem wielu prac, między innymi „Materiałów do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc” oraz „Materiałów do etnografii ludu polskiego z okolic Pińczowa”, które ukazały się w drugiej połowie XIX wieku. Zmarł w 1902 roku.
