M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Kamienna figura husarza odzyskała dawny blask, ale nie tylko ona. Końca dobiegły prace remontowe i konserwatorskie przy Pomniku Historii – Pałacyku Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku.
Remont był koniecznością – podkreśla Łukasz Wojtczak, kierownik pałacyku, oddziału Muzeum Narodowego w Kielcach.
– Staramy się utrzymać pałacyk w jak najlepszym stanie, zwłaszcza że ma on status Pomnika Historii, co niesie za sobą dodatkowe obowiązki, ale też poczucie, że musimy dbać o jego kondycję. Na budynek działają różne czynniki zewnętrzne, atmosferyczne, które sprawiają że pewne element ulegają procesom niszczenia. Niektóre kamienne czy drewniane elementy elewacji wymagały już naprawy – wyjaśnia.
Szeroki zakres prac
Fundusze na przeprowadzenie prac remontowych i konserwatorskich udało się pozyskać z programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Ochrona zabytków”. Muzeum Narodowe w Kielcach otrzymało na ten cel dofinansowanie w kwocie 360 tys. zł. Wkład własny, wynoszący 72 tys. zł, zapewniło Województwo Świętokrzyskie.
Łukasz Wojtczak dodaje, że za te pieniądze zostały przeprowadzone najpilniejsze prace.
– Przede wszystkim naprawiliśmy balustradę kamienną, która znajduje się od południa i zachodu Pałacyku, głównie zniszczone były tralki, które pod wpływem czynników atmosferycznych pękały i wymagały renowacji oraz częściowej wymiany. Niektóre elementy drewniane, zabytkowe, pochodzące z czasów, gdy Pałacyk powstał, także wymagały konserwacji i odnowienia – wymienia.
Działania były prowadzone także na dachu.
– Mieliśmy też fragment pokrycia dachu, który przeciekał nad magazynem zbiorów. To też wymagało uszczelnienia. W czasie prac okazało się, że także w kilku innych miejscach na strychu pojawiły się przecieki, więc także te elementy dachu zostały naprawione – zaznacza kierownik.
Świetność odzyskała także kamienna figura husarza, która znajduje się na szczycie Pałacyku, co szczególnie cieszy Łukasza Wojtczaka.
– Można porównać na zdjęciach, które są dostępne między innymi na internetowej stronie Muzeum Narodowego w Kielcach, jak husarz wyglądał przed renowacją i jak wygląda obecnie. Efekt jest wręcz kolosalny. Ta figura została oczyszczona, zakonserwowana i można powiedzieć, że husarz odzyskał dawny blask – podkreśla. Odnowiona została także elewacja, zniwelowano spękania, a całość odmalowano.
Zainteresowanie Pałacykiem rośnie
Co ważne, prace nie zakłóciły ruchu turystycznego. Łukasz Wojtczak dodaje, że choć działania ekipy remontowo-konserwatorskiej były dość intensywne w czasie wakacji i jesieni, to Pałacyk cały czas przyjmował gości.
– Jedynie były pewne zakłócenia „wizualne”, ponieważ wokół Pałacyku były rozstawione rusztowania. Staraliśmy się jednak, by remont nie kolidował ze zwiedzaniem – przyznaje. A turystów nie brakowało. Goście pojawiali się nie tylko latem. Jak mówi Łukasz Wojtczak, chętni na zobaczenie Pałacyku Henryka Sienkiewicza przychodzili jeszcze przed Świętami Bożego Narodzenia.
– To były przede wszystkim grupy szkolne, które korzystały z naszej oferty. Ta frekwencja była znacznie lepsza niż w roku poprzednim. Jedynym utrudnieniem jest to, że zwiedzanie odbywa się w reżimie sanitarnym, wiec w pewnych limitach. Ale cieszymy się, że ta frekwencja jest lepsza niż przed rokiem – mówi.
Choć tegoroczny ruch turystyczny także został podporządkowany pandemii i obostrzeniom z nią związanym, to liczba gości, którzy odwiedzili Pałacyk Henryka Sienkiewicza wzrosła. W 2020 roku dworek noblisty odwiedziło ponad 15 tys. osób, a w tym roku było ich ponad 21,5 tys.
Dar dla Noblisty
Pałacyk wraz z majątkiem ziemskim Henryk Sienkiewicz otrzymał od społeczeństwa polskiego z okazji 25-lecia pracy artystycznej. Przekazanie miało miejsce 22 grudnia 1900 roku. Dworek zaprojektował warszawski architekt, Hugo Kudera, nadając mu kształt, który, ze względu na zastosowany eklektyzm, budził wiele kontrowersji. Nad całością górowała okrągła wieża oraz ustawiona nad wejściem figura husarza będąca nawiązaniem do twórczości pisarza. Nad drzwiami wejściowymi umieszczono herb Sienkiewicza – Oszyk. Pisarz sprowadził się tu w 1902 roku. Od 1958 roku znajduje się tu muzeum poświęcone życiu i twórczości autora Trylogii.
