M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Na cmentarzu parafialnym w Skalbmierzu rozpoczęto prace renowacyjne nagrobka – wieloletniego proboszcza skalbmierskiej parafii księdza Wincentego Gasińskiego. Było to możliwe dzięki datkom zebranym w trakcie ubiegłorocznej 1. Skalbmierskiej Kwesty na Rzecz Ratowania Cmentarnych Zabytków i Nagrobków.
Jak informuje Leszek Śmiech ze Stowarzyszenia dla Skalbmierza, obecnie elementy zniszczonego 160-letniego pomnika zostały zdementowane. Stosowną renowację przejdą w pracowni Krzysztofa Osucha ze Skalbmierza. Jak dodaje, uporządkowany zostanie również teren wokół nagrobka.
– Prace polegają m.in. na oczyszczeniu monumentu z brudu oraz odgrzybieniu. Ponadto renowacji zostanie poddana wykonana na porcelanie fotografia księdza, umieszczona na cokole nagrobka. Liczymy, że pomnik odzyska swój dawny blask, a przez kolejne długie lata będzie nam przypominał, że kiedyś żyła tu taka osoba i była kanonikiem i proboszczem naszej parafii - zaznacza.
Ksiądz proboszcz Marian Fatyga, przypomniał, że ksiądz Gasiński to postać zasłużona dla parafialnej i gminnej społeczności. Spoczywa na cmentarzu parafialnym przy głównej alejce.
– To kamienny pomnik zwieńczony krzyżem. Całość wykonana jest z pińczowskiego kamienia, na którym ząb czasu mocno odcisnął swoje piętno – przypomina.
Prace powinny się zakończyć do końca wakacji. Inicjatorem było Stowarzyszenie dla Skalbmierza i Koło Gospodyń Wiejskich w Skalbmierzu „Skalbmierskie Babeczki”. Kwestujący zebrali na ten cel ponad 12 tys. zł. Akcja odbywała się pod patronatem burmistrza miasta i gminy Skalbmierz oraz Parafii św. Jana Chrzciciela w Skalbmierzu.
Ks. Wincenty Gasińki urodził się 29 marca 1829 roku w Proszowicach, pochodził ze starej rodziny mieszczańskiej. Edukację zdobywał w szkołach kieleckich (1844-1848). Święcenia kapłańskie przyjął dnia 26 czerwca 1853 r. w Sandomierzu. Był wikariuszem w: Książu Wielkim, Sączowej i parafii Irządze. W czasie powstania styczniowego zarządzał parafią Pińczów, lecz został formalnie pozbawiony probostwa za aktywny udział w patriotycznych manifestacjach i za współpracę z powstańcami. Po czterech latach, w 1867, władze rosyjskie przydzielają mu stanowisko proboszcza w parafii Chroberz, gdzie był nim do 1873 roku. Później osiada na stałe jako proboszcz w Skalbmierzu i jest nim aż do śmierci.
Zmarł w Skalbmierzu 25 listopada 1889 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym.
