M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Kieleccy widzowie mogli poznać Annę Iwasiutę-Dudek jako bezwzględną Lady Makbet w „Makbecie” w Teatrze Lalki i Aktora „Kubuś”. Zupełnie inną postać gra w spektaklu Teatru TeTaTeT pod tytułem „#Kochajmy się!”. Natomiast teraz wystąpi w monodramie, do którego tekst napisała sama, w oparciu o swoje doświadczenia w walce z rakiem piersi.
Jak mówi aktorka, tekst powstał osiem lat temu, podczas jej leczenia onkologicznego.
– Leczenie przerwało moją pracę zawodową, a ja chciałam mieć styczność z teatrem, bo stanowi on bardzo istotną część mojego życia. Napisałam tekst, który przez kilka lat ulegał modyfikacjom. Początkowo była to forma słowno-muzyczna, grana głównie dla środowisk onkologicznych i w 2014 roku zaczęła to być taka stricte forma teatralna – wyjaśnia.
Anna Iwasiuta-Dudek przyznaje, że praca nad tekstem pomogła jej poukładać sobie w głowie różne myśli, bo choroba i związane z nią zmiany, zaskoczyły ją.
– Mówi się, że jeśli wróg jest oswojony, to łatwiej sobie z nim poradzić. Tak było i w tym przypadku. Na początku leczenia myślałam, że jako człowiek, który pracuje na własnym ciele, na własnym organizmie, dużo łatwiej zaakceptuje zmiany, które są efektem leczenia, bo przecież zawód aktora opiera się na takiej zmienności i po tych zmianach wraca się do normalnego życia. Niestety tak nie było – zaznacza.
Mówiąc głośno o chorobie, pomaga też innym. Pokazuje na przykład, że nie trzeba uciekać od tego tematu.
– Miałam ogromne wsparcie od przyjaciół, rodziny, ale niektórzy z nich po latach przyznali, że mieli problem z tym, jak ze mną rozmawiać – wspomina.
Walka z chorobą zmienia, zarówno fizycznie, jak i psychicznie.
– Cały czas są to piękni ludzie, mimo tych zmian zewnętrznych: braku włosów, rzęs, tego że sterydy i chemia powodują, że jesteśmy więksi lub chudniemy. Choroba bardzo dużo mi dała. Oczywiście zabiera, ale i daje, na przykład inne spojrzenie na życie, żeby się w nie bardziej wczepić, żeby chcieć go więcej, realizować się, bo szkoda tego czasu. Jak patrzę na znajomych, którzy po chorobie wracają do pracy zawodowej, twórczej, to widzę, że robią piękne rzeczy - podkreśla.
W monodramie artystka dotyka różnych aspektów choroby. Pokazuje ją z perspektywy pacjenta, lekarzy, ale też bliskich chorego, dla których choroba również jest wielką próbą. Porusza temat relacji z mężczyzną, nie stroni od kwestii seksualności.
– Spektakl jest dla każdego – podkreśla.
Metaforyczny jest wydźwięk tytułu. Jak mówi Anna Iwasiuta-Dudek, kwestia wiary jest dla niej ważna.
– Myślę, że parę lat temu, kiedy ten spektakl powstawał, chodziło mi o nawiązanie do tej siły człowieka, kobiety, która w sytuacji całkowitego końca i początku, tego przejścia, ma całkowitą siłę stwórczą, jeśli chodzi o siebie. Jestem kobietą, więc mówię w imieniu kobiet – jest to konstytuowanie siebie w nowym ciele, szukanie kobiecości. Niestety nasza kultura opiera się na wielu tych elementów, które się traci w czasie leczenia. Zależało mi, że tak obrazoburczo powiem, żeby ten tytuł niósł ten boski pierwiastek składania się i stwarzania na nowo – zaznacza.
Choć spektakl jest grany już od kilku lat, teraz za sprawą między innymi autora muzyki, Wojciecha Lisowicza, przeszedł metamorfozę. Efekty tych zmian zostaną pokazane w Teatrze TeTaTeT Teresy i Mirosława Bielińskich.
Choć scena ta przyzwyczaiła widzów do repertuaru lekkiego i zabawnego, to jak mówi Teresa Bielińska, dla ważnych tematów znajdzie się tam przestrzeń.
Premiera spektaklu „Bóg jest kobietą o jednej piersi” odbędzie się w sobotę, 29 lutego, o godzinie 18, na Małej Scenie Kieleckiego Centrum Kultury.
Anna Iwasiuta-Dudek
Urodzona w 1983 roku, aktorka, pedagog teatralny i pedagog tańca, autorka tekstów, dramaturg. Pracowała między innymi w Teatrze Miejskim im. W. Gombrowicza w Gdyni oraz Teatrze im. A. Sewruka w Elblągu.
Współpracuje z teatrami dramatycznymi i muzycznymi oraz licznymi instytucjami kulturalnymi i oświatowymi. Autorka bajek terapeutycznych, tekstów dramatycznych oraz serii audiobooków w ramach projektu popularyzującego baśnie narodów świata. Prowadzi warsztaty teatralne, taneczne, arteterapeutyczne, tworzenia lalek oraz pracy z ciałem i głosem dedykowane konkretnym grupom odbiorców (kobiety, środowiska onkologiczne, grupy wysokiego ryzyka i osoby niepełnosprawne).
