M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Kilkaset osób zwiedziło dziś Wyższe Seminarium Duchowne w Kielcach. Chętni dowiedzieli się, jak wygląda codzienne życie kleryków. Odwiedzili pomieszczenia związane z modlitwą, nauką i spędzaniem czasu wolnego. Niektóre z nich, jak kaplica w seminarium, nie są na co dzień dostępne dla osób świeckich.
Kleryk Dawid Dzienniak, szef koła powołaniowego w seminarium przyznaje, że gości zwykle zaskakuje to, że za drzwiami gmachu przy ul. św. Jana Pawła II toczy się normalne życie. Jedyną różnicą jest to, że mieszkają tu mężczyźni, którzy przygotowują się do tego, by wrócić do świata, jako księża i posługiwać innym. Podczas zwiedzania seminarium upadają stereotypy dotyczące tego miejsca. Okazuje się, że są tu tacy sami ludzie, jak młodzież zwiedzająca uczelnię.
Klerycy prezentowali też zwiedzającym swoje zainteresowania. W seminarium działa np. koło sportowe. W tym roku, alumni po raz pierwszy zwyciężyli w Mistrzostwach Polski Wyższych Seminariów Duchownych w halowej piłce nożnej. Dzięki temu, w przyszłym roku mistrzostwa odbędą się w Kielcach. Klerycy rozwijają też pasje muzyczne – dodaje diakon Jarosław Góralski. W seminarium działa zespół Kerygmat. Tworzący go klerycy sami piszą teksty i muzykę do wielu utworów.
Wśród zwiedzających seminarium była grupa młodzieży z Łopuszna. Dawid Kowalczyk przyznał, że jest w tym budynku po raz pierwszy i wiele rzeczy go zaskoczyło. Na przykład osiągnięcia sportowe kleryków. Dawid nie spodziewał się, że w seminarium gra się w piłkę nożną albo tenisa stołowego. Myślał też, że klerycy są bardzo poważni, a okazało się że mają duże poczucie humoru, żartują i są bardzo otwarci. Dzień otwarty w seminarium odbywa się co roku. Obecnie na tej uczelni formuje się ponad 50 alumnów.
Kamień węgielny pod budowę Seminarium Duchownego w Kielcach położono w 1724 roku. Uczelnia powstała z fundacji biskupa krakowskiego Felicjana Konstantego Szaniawskiego. We wrześniu 1729 roku alumni rozpoczęli naukę na pierwszym roku w kieleckim seminarium. Na początku XX wieku w nowym skrzydle budynku mieścił się austriacki szpital wojskowy, a w czasie wojny polsko-sowieckiej szpital Czerwonego Krzyża.
