M10D 215,072 MHz Zadzwoń do studia 41 200 20 20 
Biskup Wacław Świerzawski cenił wspólnotę. Założył kilka instytutów świeckich i Zgromadzenie Sióstr św. Jadwigi Królowej. Podczas dzisiejszej uroczystości pogrzebowej przemówienie wygłosiła m. in. przełożona zgromadzenia, siostra Marzena Władowska.
W rozmowie z Radiem Kielce przyznała, że poznała biskupa w 1993 roku, gdy jako studentka przyszła do jadwiżanek w Krakowie porozmawiać o powołaniu. Akurat wtedy przebywał tam założyciel zgromadzenia.
Siostra Marzena do dziś pamięta tamto spotkanie, które miało duży wpływ na jej dalsze życie. „Wziął mnie na rozmowę. Wysłuchał moich poszukiwań i rozterek z dużym szacunkiem do młodego człowieka”. Siostrze szczególnie zapadły w pamięć słowa: „Moja droga, nie ma czasu. Świat płonie tęsknotą za Chrystusem, szuka Jezusa często po omacku, błądząc. Nie ma większego zadania, niż pomóc człowiekowi spotkać się z Bogiem w bliskiej relacji, która jako jedyna jest w stanie go uszczęśliwić”.
Katechumenat, czyli przygotowywanie dorosłych do chrztu i innych sakramentów stał się ważnym zadaniem w posłudze biskupa – dodaje s. Marzena Władowska. Z problemem ludzi dorosłych niewierzących lub zagubionych w wierze zetknął się już jako duszpasterz akademicki w Krakowie. Zareagował na tę sytuację. Najpierw w Krakowie zaczął prowadzić katechumenat, a potem jako biskup oficjalnie powołał do istnienia pierwszy w Polsce ośrodek katechumenalny.
Zgromadzenie jadwiżanek także zostało przez niego powołane po to, by siostry w dyskretny, kobiecy sposób pomagały dorosłym w przygotowaniach do przyjmowania chrztu, komunii i bierzmowania oraz by wspierały tych, którzy chcą powrócić do Kościoła po różnych perypetiach życiowych.
List kondolencyjny dla diecezji sandomierskiej, rodziny zmarłego biskupa i sióstr jadwiżanek w imieniu Stolicy Apostolskiej skierował też Nuncjusz Apostolski Salvatore Pennacchio. Za Jego pośrednictwem wyrazy duchowej łączności przekazał zebranym Papież Franciszek. Ojciec Święty podziękował Bogu za szlachetną postawę zmarłego biskupa. Wyraził uznanie za troskę biskupa Świerzawskiego o powołania kapłańskie i zakonne, kształcenie młodzieży i piękno liturgii oraz zachowanie dziedzictwa kulturalnego Sandomierza.
